"Εάν θέλετε να ζήσετε πολλά χρόνια" επιλέξτε αυτές τις τροφές !

 

Παρόλο που υπάρχουν πολλοί παράγοντες, όπως το περιβάλλον, το οικογενειακό ιστορικό και η ηλικία που επηρεάζουν το πόσο καιρό ζείτε, υπάρχουν και αρκετές μελέτες που υποστηρίζουν την πολύ ισχυρή σχέση μεταξύ της διατροφής και της μακροζωίας.

Όλοι γνωρίζουμε πως τα φρούτα και τα λαχανικά περιέχουν ενώσεις που μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων και εγκεφαλικού επεισοδίου, κάποιων καρκίνων, χρόνιων αναπνευστικών παθήσεων, διαβήτη και παχυσαρκίας, γεγονός που αποτελεί έναν από τους λόγους που οι ειδικοί στον τομέα της υγείας προσπαθούν συνεχώς να ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να τρώνε περισσότερα από αυτά.

Αλλά τα φρούτα και τα λαχανικά δεν είναι τα μόνα τρόφιμα που πρέπει να καταναλώνετε για να έχετε υγεία και μακροζωία.

"Εάν λοιπόν θέλετε να ζήσετε περισσότερο συνεχίσετε την ανάγνωση."

Όσπρια

Τα όσπρια είναι εξαιρετικές πηγές φυτικών ινών και φυτικών πρωτεϊνών που κρατάνε τα επίπεδα του σακχάρου σας σταθερά και αυξάνουν το αίσθημα κορεσμού. Συμβάλουν επίσης στη σωστή λειτουργία του εντέρου και στη ρύθμιση της ανοσολογικής λειτουργίας. Καλό είναι να να συμπεριλάβετε τουλάχιστον πέντε μερίδες οσπρίων στη διατροφή σας εβδομαδιαίως.

Αυγά

Ενώ τα αυγά έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε χοληστερόλη, η έρευνα δείχνει ότι δεν επηρεάζει τη συνολική χοληστερόλη αίματος με τον ίδιο τρόπο που κάνουν τα κορεσμένα λίπη. Στην πραγματικότητα, μια μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα του Αμερικανικού Κολλεγίου Διατροφής, διαπίστωσε ότι τα άτομα με υψηλή πρόσληψη αυγών (περίπου επτά εβδομαδιαίως) είχαν 12% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου σε σύγκριση με όσους είχαν χαμηλή πρόσληψη αυγού (λιγότερο από δύο την εβδομάδα.

Φυλλώδη λαχανικά

Τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά, όπως το σπανάκι, είναι πλούσια σε φυλλικό οξύ το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο στην κυτταρική ανάπτυξη και στον σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων. Επίσης περιέχουν αντιοξειδωτικά τα οποία προστατεύουν από την αποσύνθεση του DNA ή την καταστροφή των κυττάρων.

Ελαιόλαδο

Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο συμβάλει στη μείωση της φλεγμονής, της αρτηριακής πίεσης και στη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη. Η κατανάλωση ελαιολάδου μειώνει επίσης τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, όπου είναι η νούμερο ένα αιτία θανάτου στις ΗΠΑ.

Λιπαρά ψάρια

Εκατοντάδες μελέτες υποστηρίζουν πως η κατανάλωση λιπαρών ψαριών προσφέρουν πολλαπλά οφέλη για την υγεία του εγκεφάλου, καθώς περιέχουν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και DHA (δοκοσαεξαενοϊκό οξύ).

Κρεμμύδια και σκόρδο

Το κρεμμύδι και το σκόρδο προσφέρουν πολλά περισσότερα από το να δίνουν γεύση στα φαγητά. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στην American Journal of Clinical Nutrition,δείχνει ότι μια διατροφή πλούσια σε κρεμμύδια και σκόρδο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των ασθενειών.

Καφές

Καλά νέα: Δεν χρειάζεται να σταματήσετε τη συνήθεια του καφέ. Απολαμβάνοντας ένα φλιτζάνι είναι πραγματικά καλό για την υγεία σας. Στην πραγματικότητα, πολλές έρευνες έχουν συνδέσει την κατανάλωση καφέ με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου, καρδιαγγειακών παθήσεων, άνοιας, ηπατικών νόσων και ακόμη και σακχαρώδη διαβήτη.

Τσάι

Το τσάι όλων των ειδών – πράσινο, μαύρο, λευκό – είναι γνωστό για τα οφέλη στην υγεία, χάρη στις αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ενώσεις του. Η κατανάλωση μαύρου τσαγιού έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της πυκνότητας των οστών σε ηλικιωμένες γυναίκες και το πράσινο τσάι έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και άλλων καρκίνων.

Σπόροι Chia

Οι σπόροι Chia μπορεί να είναι μικροσκοπικοί, αλλά τα οφέλη τους είναι πάρα πολλά. Είναι πλούσιοι σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα τα οποία συμβάλουν στην καλή υγεία του εγκεφάλου, και ενισχύουν την υγεία του δέρματος.

Αβοκάντο

Το αβοκάντο είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα, συμπεριλαμβανομένων των βιταμινών C , K , B, E και A , καθώς και σε φυτικές ίνες και υγιή λίπη. Περιέχει επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο – ακόμη περισσότερο από τη μπανάνα. Το κάλιο συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης εξισορροπώντας τις αρνητικές επιπτώσεις του αλατιού στη διατροφή.

Πλιγούρι βρώμης

Η βρώμη έχει συνδεθεί με τη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και της χοληστερόλης. Ένα μπολ με βρώμη καθημερινά είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να ενισχύσετε την υγεία και να αποκτήσετε ευεξία.

Μανιτάρια

Τα μανιτάρια είναι μια θαυμάσια πηγή θρεπτικών ουσιών, ιδιαίτερα της βιταμίνης D , που βοηθάει στη διατήρηση υγιών οστών. Είτε τα τρώτε ωμά είτε μαγειρεμένα λαμβάνετε πολύτιμα θρεπτικά συστατικά για την υγεία.

*Οι πληροφορίες που περιέχονται στην σελίδα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας. Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια θεραπεία ή διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας.

το διαβάσαμε ΕΔΩ jenny.gr

Αγουρέλαιο ή πρωτόλαδο: Ο πιο πολύτιμος χυμός της ελιάς

Με το όνομα «αγουρέλαιο» ονομάζουμε το φυσικό λάδι που προέρχεται από τη σύνθλιψη από ελιές που δεν έχουν ακόμη ρυτιδωθεί και διατηρούν το πράσινο χρώμα τους.

Το ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες ωμοτριβές ή ομφάκιο.

Το Αγουρέλαιο είναι λάδι που παράγεται σχετικά πρώιμα, πριν ωριμάσει ο ελαιόκαρπος, ο οποίος είναι άγουρος και πράσινος. Οι ελιές συλλέγονται στα μέσα Οκτώβρη χειρονακτικά και η επεξεργασία τους γίνεται την ίδια ή το πολύ την επομένη ημέρα.

Αγουρέλαιο δεν ονομάζονται όλα τα φρέσκα ελαιόλαδα, παρά μόνο αυτό που παράγεται από άγουρο ελαιόκαρπο.

Ξεχωρίζει για την πλούσια, φρουτώδη και χαρακτηριστικά πικρή και πικάντικη γεύση του. Είναι το ελαιόλαδο που φέρνει στο πιάτο μας την αυθεντική γεύση της ελιάς, τις μυρωδιές της φύσης, τα πολύπλοκα αρώματα, αυτά τα χαρακτηριστικά που το κάνουν μοναδικό και πολύτιμο.

Το αγουρέλαιο, ο πιο πολύτιμος χυμός της ελιάς, φτάνει στο πιάτο μας μόνο για μερικούς μήνες του χρόνου και αποτελεί ιδανική επιλογή για γεύση και υγεία.

Ερευνητές από όλο τον κόσμο θεωρούν ότι η θετική επίδραση του ελαιολάδου στο καρδιαγγειακό σύστημα και στη μακροβιότητα έχει να κάνει με την περιεκτικότητά του σε ουσίες που συνδυάζουν την αντιοξειδωτική με την αντιφλεγμονώδη δράση.

Μια τετραετής έρευνα του Φαρμακευτικού Τμήματος του Πανεπιστημίου της Αθήνας, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Προκόπη Μαγιάτη, έχοντας μελετήσει πολλούς παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα του ελαιολάδου και την περιεκτικότητα των περιεχόμενων βιοδραστικών ουσιών σε δείγματα λαδιού από όλη την Ελλάδα, κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: ειδικά τα αγουρέλαια περιέχουν σε μεγάλο ποσοστό( μέχρι και 5 φορές μεγαλύτερη περιεκτικότητα από τα συνήθη καλά λάδια-έξτρα παρθένο) δύο σημαντικές φαρμακευτικές ουσίες, την ελαιασίνη και την ελαιοκανθάλη.

Η ελαιασίνη είναι η ισχυρότερη αντιοξειδωτική ουσία στο ελαιόλαδο, ενώ στην ελαιοκανθάλη έχουν αποδοθεί αντιφλεγμονώδεις και νευροπροστατευτικές ιδιότητες. Οι δύο αυτές ουσίες δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο τρόφιμο εκτός από το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Κανένα άλλο λάδι, ούτε σπορέλαια ούτε ακόμα και τα ραφιναρισμένα ελαιόλαδα δεν περιέχουν αυτά τα συστατικά. Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξή τους στο λάδι είναι απλός: τη στιγμή που το καταπίνουμε έχουμε μια υπόπικρη γεύση στο πίσω μέρος του στόματος και μια ελαφρά αίσθηση καψίματος στον φάρυγγα («τσιμπάει» στο λαιμό).

Και με τη σφραγίδα πλέον της μελέτης του Πανεπιστημίου Αθηνών, τα αγουρέλαια μπορούν να θεωρηθούν ότι μεταξύ των ελληνικών ελαιολάδων είναι τα πρώτα που προστατεύουν από την οξείδωση της LDL χοληστερόλης, προσφέροντας μια ασπίδα προστασίας στην ανθρώπινη υγεία.

Το πολυτιμότερο ελαιόλαδο

Ξεχωρίζει για την πλούσια, φρουτώδη, πικρή και πικάντικη γεύση του και τα πολύπλοκα αρώματα. Έχει πολύ χαμηλή οξύτητα , είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και περιέχει σε μεγαλύτερο ποσοστό από άλλα λάδια , τα πολύτιμα συστατικά του ελαιόκαρπου (μέταλλα , βιταμίνες, πολυφαινόλες, φαρμακευτικές ουσίες όπως οι παραπάνω κλπ). Θυμίζει τον φρέσκο καρπό της ελιάς και το χρώμα του είναι έντονο πράσινο λόγω των χλωροφυλλών. Το έξτρα παρθένο αγουρέλαιο είναι το καλύτερο είδος ελαιολάδου που υπάρχει και παρασκευάζεται με την παρακάτω διαδικασία:

Ο ελαιόκαρπος συλλέγεται άγουρος και νωρίς, από τα μέσα Οκτώβρη μέχρι τέλη Νοέμβρη συνήθως και ανάλογα με την περιοχή, πριν ωριμάσει πλήρως και ρυτιδωθεί, διατηρώντας το πράσινο χρώμα του. Καλύτερη ποιότητα εξασφαλίζεται αν οι άγουρες ελιές μαζεύονται με τα χέρια και όχι με ραβδισμό (ή «πεσιά»), για να μη πληγώνονται και οξειδώνονται. Όση μικρότερη προσβολή του δάκου τόσο το καλύτερο. Επεξεργάζεται όσο γίνεται πιο γρήγορα στο ελαιοτριβείο, για να έχει πολύ χαμηλή οξύτητα και έντονα άγουρα αρώματα. Καταναλώνεται επίσης γρήγορα, για να μη χάσει τα αρχικά συστατικά του με τον καιρό. Βέβαια και όταν «ωριμάσει» συνεχίζει να είναι ένα εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο με πλούσια θρεπτικά συστατικά αλλά μικρότερη «σπιρτάδα» και ίσως λίγο ίζημα επειδή δεν έχει επεξεργαστεί ή φιλτραριστεί.

Ειδικά αν οι ελιές προέρχονται από ελαιώνα φυσικής ή βιολογικής καλλιέργειας, και από ελαιοτριβείο ψυχρής έκθλιψης(χρήση νερού μέχρι 27o C) τότε μπορεί να θεωρηθεί φάρμακο.

Θεραπευτικές ιδιότητες

Οι αρχαίοι Έλληνες, που το ονόμαζαν ωμοτριβές ή ομφάκιο, το χρησιμοποιούσαν ως θεραπευτικό για πολλές παθήσεις. Ο Ιπποκράτης το θεωρούσε ευεργετικό για περισσότερες από 60 ασθένειες. Η σύγχρονη Ιατρική το θεωρεί επίσης ευεργετικό. Μειώνει τη χοληστερόλη, είναι προληπτικό για τον καρκίνο, βοηθά στη καλή λειτουργία του ήπατος και τους ασθενείς από διαβήτη και καρδιοπάθειες. Είναι πολύ πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες που προστατεύουν τα κύτταρα από το οξειδωτικό στρες, το ενεργό οξυγόνο και τις ελεύθερες ρίζες. Περιέχει επίσης βιταμίνες και προβιταμίνες, όπως τη βιταμίνη Ε και προβιταμίνη Α.

Πλεονεκτήματα για τους παραγωγούς: αν απαλλαγούν γρήγορα τα δένδρα από τον καρπό, δεν εξαντλούνται και έτσι οι ελαιοπαραγωγοί θα έχουν καλή παραγωγή και τον επόμενο χρόνο. Η πείρα έχει δείξει ότι η πρώιμη συγκομιδή ξεπερνά σε ένα βαθμό(μαζί με καλές πρακτικές ραβδισμού ή καθόλου ραβδισμού ) το πρόβλημα της καρποφορίας ανά δύο χρόνια.

medlabnews.gr iatrikanea

Η κατάθλιψη χτύπησε και σε μένα την πόρτα.

 Η κατάθλιψη χτύπησε και σε μένα την πόρτα.

Η κατάθλιψη μου ξεκίνησε από μικρή ηλικία, θυμάμαι από τα 18 μου. Το πάλευα, το πάλευα, το πάλευα, έκανα συζητήσεις γι' αυτό με ειδικούς...

Το είχα συνειδητοποιήσει από την αρχή μέχρι που έφτασα στην ηλικία των 50 χρόνων και εκεί χρειάστηκα και θεραπεία με φάρμακα.

Η επιτυχία και οι προσδοκίες των ανθρώπων για μένα ήταν κάτι που δεν άντεξα. Πίστεψα ότι δεν μπορούσα να ανταποκριθώ σε αυτό που είχαν φτιάξει στο μυαλό τους για μένα. Πίστευα ότι δεν μπορούσα να δώσω αυτά που ήθελαν.

Είναι υπέροχο να σε χειροκροτούν, να σε θαυμάζουν και να φτιάχνουν συνθήματα για σένα, αλλά η ευθύνη είναι μεγάλη- όσο και αν αυτό ακούγεται ναρκισσιστικό.

Όσον αφορά την κατάθλιψη δεν μπορούν μόνο οι ειδικοί και τα φάρμακα να σε βοηθήσουν.

Χρειάζεται υποστήριξη από την οικογένειά σου. Και εγώ στάθηκα τυχερός γιατί την είχα σε υπέρτατο βαθμό.

Όμως υπάρχει ένα πρόσωπο που μου έδωσε δύναμη και ελπίδα. Είναι η κόρη μου η Νικολέτα. Μου θύμισε ότι το φως της ζωής είναι πιο δυνατό από το σκοτάδι που έχουμε μέσα μας. Της το χρωστάω. Αυτή είναι η σωτηρία μου...

Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Ελένη Ράντου ,πριν 24 χρόνια με τη νεογέννητη Νικολέτα!

Πώς αλλάζοντας τον τρόπο σκέψης, θα γίνεις πιο επιτυχημένος

 

​Παίρνουμε περίπου 35,000 αποφάσεις την ημέρα. Μερικές είναι πολύ απλές, για παράδειγμα “τι να φορέσω”, “ποιον να πάρω τηλέφωνο”, “να πάρω το ασανσέρ ή να πάω με τα πόδια”. Και φυσικά, δεν είναι δυνατό να ζυγίσεις τα υπέρ και τα κατά της κάθε σου απόφασης.

Κάποιες αποφάσεις όμως είναι πολύ σημαντικές, γιατί έχουν μεγάλο αντίκτυπο σε εμάς τους ίδιους. Για παράδειγμα, έχεις αποδεχθεί ή απορρίψει μία δουλειά που σε έκανε να κάνεις μία στροφή στην επαγγελματική ή και την προσωπική σου ζωή; Είχες ποτέ μία ιδέα που ήθελες να μοιραστείς με την ομάδα σου σε ένα meeting, αλλά αποφάσισες να μην το κάνεις γιατί φαινόταν υπερβολικά καινοτόμα και φιλόδοξη; Όταν βαδίζεις προς το άγνωστο ή όταν οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος σου, είναι πολύ πιθανό να αποφασίσεις να μην ρισκάρεις – ό,τι και αν αφορά αυτή σου η απόφαση.

Γιατί κάθε ένα από αυτά τα σενάρια ενέχει κάποιο ρίσκο. Και αν μπορέσεις να συνειδητοποιήσεις πόσο επηρεάζει αυτή η “αόρατη δύναμη” τη ζωή σου, τότε μπορείς να πάρεις σημαντικές αποφάσεις χωρίς να φοβάσαι για τις πιθανές συνέπειές τους. Η επιστήμη είναι σαφής: μπορείς να βελτιώνεις την ικανότητα λήψης αποφάσεων, βελτιώνοντας παράλληλα την απόδοσή σου.

Η επιστήμη πίσω από την ανάληψη του ρίσκου

Οι επιλογές μας, αλλά και η σχέση μας με το ρίσκο, δεν καθορίζουν απλά την πορεία της ζωής μας, αλλά αποτελούν τον πυρήνα της προσωπικότητάς μας και αντικατοπτρίζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα ατόμων που τολμούν να αναλαμβάνουν ρίσκα – από εκείνους που ρισκάρουν συνέχεια μέχρι εκείνους που προτιμούν την πιο ασφαλή διαδρομή και υπάρχουν κι εκείνοι που βρίσκονται κάπου στο μέσο.

Σε ατομικό επίπεδο, παίρνεις ορισμένες φορές τα ρίσκα σου ανάλογα με την περίσταση. Για παράδειγμα, μπορεί να είσαι πολύ επιφυλακτικός σε έναν τομέα της ζωής σου και ριψοκίνδυνος σε κάποιον άλλον. Η ανάληψη ρίσκου κορυφώνεται κατά την περίοδο της εφηβείας, σύμφωνα με έρευνα του University College London, ενώ μεγαλώνοντας και αναλαμβάνοντας ολοένα και περισσότερες ευθύνες, μαθαίνουμε να ζυγίζουμε τα υπέρ και τα κατά της κάθε μας απόφασης σε κάθε τομέα της ζωής μας.

Κάποιες αποφάσεις, όμως, εμπεριέχουν μεγάλο ρίσκο και οι συνέπειές τους είναι καταστροφικές. Σκέψου για παράδειγμα κάποιες απερίσκεπτες οικονομικές αποφάσεις που οδήγησαν στην παγκόσμια οικονομική κρίση. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Scientific Reports, ορμόνες όπως η κορτιζόλη και η τεστοστερόνη σχετίζονται με την ανάληψη ρίσκου σε οικονομικό επίπεδο, το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να επηρεάσει τις οικονομικές αγορές. Όπως υποστηρίζει το BBC, “εφόσον οι άνδρες εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από τις γυναίκες, είναι πιο πιθανό να θέλουν να λειτουργούν πιο αυθόρμητα, παρόλο που και τα δύο φύλα έχουν την ίδια ροπή αναφορικά με την ανάληψη ρίσκου”.

Ξέρουμε, όμως, ότι η ανάληψη ρίσκου μπορεί να βελτιώσει την επαγγελματική και προσωπική μας ζωή – ακόμα και να αλλάξει τον κόσμο γύρω μας. Βαδίζοντας προς το άγνωστο, εξελισσόμαστε, αποκτάμε νέες εμπειρίες και καλλιεργούμε τις δεξιότητές μας. Αν λοιπόν επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο που παίζει το ρίσκο στη ζωή μας, μπορούμε να πάρουμε αποφάσεις με περισσότερη διαύγεια, μειώνοντας τις αρνητικές τους συνέπειες.

Το θέμα είναι να ξέρουμε τι αποτελεί ρίσκο και τι όχι. Ο βραβευμένος με Nobel ψυχολόγος και συγγραφέας του Thinking Fast and Slow, Daniel Kahneman, υποστηρίζει ότι έχουμε μία τάση αποστροφής προς το ρίσκο – “loss aversion”. Αυτό σημαίνει ότι υπερεκτιμάμε τις πιθανότητες να πάει κάτι στραβά, με αποτέλεσμα να δειλιάζουμε. Κι όμως, μπορούμε να εξασκηθούμε και να είμαστε πιο προσεκτικοί αναφορικά με ό,τι αποτελεί ρίσκο, αλλά και για τι αξίζει να ρισκάρουμε.

Από τη στιγμή που η κορτιζόλη, η ορμόνη του άγχους, μπορεί να εμποδίσει την κρίση μας σε ό,τι έχει να κάνει με την αξιολόγηση ενός ρίσκου, με αποτέλεσμα να μας κάνει να εστιάζουμε μόνο στα αρνητικά, ένα πολύ απλό βήμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να μειώσουμε το στρες. Η νευροεπιστήμονας Tara Swart, προτείνει να “σιωπήσουμε τον εγκέφαλο” “silencing the mind” με διάφορες τεχνικές mindfulness: σωστές αναπνοές ή απλά να πάμε μία βόλτα.

Και επειδή το ρίσκο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το άγχος μας για την αποτυχία, μπορούμε να αυξήσουμε την ανάληψη ρίσκου αν μάθουμε να αντιμετωπίζουμε την αποτυχία σαν ένα μάθημα. Σύμφωνα με τον ψυχολόγο Michael Gervais, μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να ξεπεράσει την φυσική του τάση αποστροφής του ρίσκου, μαθαίνοντας πως “δεν πειράζει αν αποτύχεις γιατί κάθε βραχυπρόθεσμη αποτυχία αποτελεί κομμάτι της μακροπρόθεσμης προσωπικής επιτυχίας μας.”

Υιοθετώντας έναν τέτοιο τρόπο σκέψης, μπορείς να δεις την μεγάλη εικόνα, να σκεφτείς διαφορετικά, να αναλάβεις ρίσκα και να βελτιώσεις την απόδοση και την δημιουργικότητά σου. Αυτός ο τρόπος σκέψης έχει βοηθήσει τόσους πολλούς ανθρώπους να επιτύχουν σε κάθε τομέα – ιδιαίτερα στον κόσμο των επιχειρήσεων, όπου η ανάληψη ρίσκου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία. Γιατί κάποιες φορές το μεγαλύτερο ρίσκο από όλα είναι να μην προσπαθείς ποτέ.

Πώς θα ρισκάρεις περισσότερο χωρίς να αγχώνεσαι για την αποτυχία; Τα Μικροβήματα που ακολουθούν θα σε βοηθήσουν να τα καταφέρεις:

Μικροβήματα για να παίρνεις περισσότερα ρίσκα
1. Στην αρχή κάθε εβδομάδας πρόσθεσε ένα μεγάλο στόχο στη λίστα υποχρεώσεών σου.
Συνήθως υπερεκτιμάμε τις πιθανότητες της αποτυχίας, κάτι που μας κάνει να δειλιάζουμε και να μην κάνουμε πράξη τις φιλόδοξες και καινοτόμες ιδέες μας. Καταγράφοντάς τες όμως, φαίνονται πιο χειροπιαστές και πιο εφικτές.

2. Βάλε μία καθημερινή 5λεπτη υπενθύμιση για διαλογισμό.
Όταν νιώθεις άγχος και στρες, οι αρνητικές σκέψεις σε κατακλύζουν. Λίγα μόλις λεπτά διαλογισμού – ή ακόμα και μία σύντομη βόλτα – σε βοηθούν να αποβάλλεις τις αρνητικές σκέψεις και την αρνητική αυτοκριτική και σε ενθαρρύνουν να ρισκάρεις.

3. Ανάλαβε καθημερινά μικρά ρίσκα
Για παράδειγμα, αν ντρέπεσαι να μιλήσεις μπροστά σε κοινό και το αφεντικό σου σού δίνει την ευκαιρία να παρουσιάσεις το επόμενο, team meeting, άδραξέ την. Κάθε μικρή κίνηση που σε βοηθάει να αφήσεις για λίγο την comfort zone σου, σε βοηθάει να καλλιεργήσεις την εσωτερική σου δύναμη και να αναλάβεις περισσότερα ρίσκα.

Αρχική δημοσίευση στο www.thriveglobal.gr

Διονύσης Χαριτόπουλος: Εγχειρίδιο Βλακείας

Το μέγεθος και οι αυλακώσεις του εγκεφάλου που χώρισαν τους ανθρώπους από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο χωρίζουν και τους ίδιους (με την επίδραση και του περιβάλλοντος όπου αναπτύσσονται), ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, φύλου, πλούτου, σπουδών, ιδεολογίας, σε δύο βασικές κατηγορίες: 

στους ΕΞΥΠΝΟΥΣ και στους ΒΛΑΚΕΣ. 

Αν και η μεταξύ τους διάκριση δεν είναι δύσκολη, όσοι ανήκουν στην πρώτη κατηγορία δεν το λένε και όσοι ανήκουν στη δεύτερη δεν το ξέρουν.

Η βλακεία είναι απρόβλεπτη. ‘Εχει τόση ποικιλία εκδηλώσεων, όσοι και οι βλάκες που ο καθένας ξεχωριστά είναι μια αστείρευτη πηγή εμπνεύσεων.

Κατά το χαριτολόγημα του Σαμφόρ, ο βλάκας ζει απερίσκεπτα σε έναν κόσμο που δεν ξέρει, όπως οι μύγες δεν ξέρουν φυσική ιστορία.

Η μήτρα της ευφυίας και της βλακείας ήταν ανέκαθεν αντικείμενο σκυλοκαυγά: γεννήθηκαν ή έγιναν; Έτσι βγήκαν από τα γεννοφάσκια τους ή τους γάνωσε το μυαλό ο κόσμος όπου φύτρωσαν; Με δύο λόγια, η νόηση είναι κληρονομική (γονίδιο) ή επίκτητη; (περιβάλλον). Νοητικά ο καθένας μας κληρονομεί ένα ορισμένο οικόπεδο, μικρό ή μεγάλο. Αν σου αναλογούν 200 τετραγωνικά, ανάλογα με το περιβάλλον μπορείς να κτίσεις παράγκα ή να φτιάξεις μια χαρά μεζονέτα, αλλά είναι αδύνατον να σηκώσεις πυραμίδα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι υποτιμούμε τον αριθμό των βλακών ανάμεσα μας, αφού το κρίσιμο ποσοστό που όλοι γνωρίζουμε ότι υφίσταται σε κάθε τυχαία πληθυσμιακή ομάδα παραμένει ως σήμερα απροσδιόριστο. Σύμφωνα με την καμπύλη του Gauss η οποία χρησιμοποιείται για την ανίχνευση διάφορων χαρακτηριστικών ενός πληθυσμού, έχουμε το λιγότερο ένα ποσοστό 25% βλακών, 25% έξυπνων και 50% μέσης νοημοσύνης. Ο ένας στους τέσσερις είναι βλάκας…

Ένας ικανοποιητικός (και συνάμα πολύ γενικός) ορισμός για την ευφυία διατυπώθηκε από τον Μπερξόν και είναι ότι ευφυία θεωρείται η «ισορροπία ενστίκτων, συναισθημάτων και νόησης». Αντίθετα, η ανισσοροπία των ανωτέρω ιδιοτήτων ορίζει την βλακεία.

Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι αισθαντικοί, έχουν μία αδιόρατη θλίψη πάνω τους. Το αντίθετο ισχύει με τον ηλίθιο, που είναι λίγο αδιάβροχος σε αυτά, αφού όσα λιγότερα εννοεί τόσα λιγότερα νοιώθει. Είναι όπως λέμε «χοντρόπετσος» δεν «συν- αισθάνεται». Συνήθως αντιλαμβάνεται και θαυμάζει ποσότητες, απτά μεγέθη, χειροπιαστά: ώρες δουλειάς και όχι αποτέλεσμα, μεγάλη ορχήστρα και όχι άκουσμα, πολλά λεφτά, μεγάλο σπίτι, πολύ φαϊ, μεγάλα βυζιά.

Οι εκτιμήσεις για την προσφορά των ηλίθιων είναι αντικρουόμενες. Μία λέει ότι «η ταχύτητα μιας νηοπομπής είναι η ταχύτητα του πιο αργού πλοίου» και μία άλλη ότι «κάποιοι έπρεπε να κάνουν τις σκατοδουλειές είτε είναι στην φάμπρικα είτε στην πολυεθνική».

Ο έξυπνος την πατάει κατ’ εξαίρεση και όχι κατ’ εξακολούθηση. Διαπράττει την ανοησία σχεδόν εις γνώση του , υποκύπτοντας στο ξύπνημα κάποιου βαθύτερου ενστίκτου, μιας έντονης παρόρμησης που καπελώνει το μυαλό και το εκτροχιάζει. Αν ο ευφυής είναι όντως ευφυής έχει την σύνεση να μην την ξαναπατήσει, τουλάχιστον στο ίδιο θέμα και με τον ίδιο τρόπο.

Ένας ηλίθιος άνδρας, όσο εμφανίσιμος και να είναι , απογοητεύει το θηλυκό, δεν του εμπνέει την αναγκαία αίσθηση σιγουριάς. Εκτός και αν τη χαζομάρα του αντισταθμίζει η οικονομική ή κοινωνική του θέση, οπότε το παλικάρι είναι λαχείο. Αντιθέτως μία νεαρή και όμορφη χαζοβιόλα είναι σταθερή αντρική φαντασίωση. Γενικώς, στα ερωτικά οι άντρες ψάχνουν τα μικρά, οι γυναίκες τα μεγάλα και η αποκολοκύνθωση καλά κρατεί. Η διαφορά είναι ότι ο ηλίθιος όταν καυλ…σει νομίζει ότι ερωτεύτηκε και η χαζή πιστεύει ότι όσοι θέλουν να την πη…ξουν θέλουν να την παντρευτούν.

Το πτυχίο δεν είναι πιστοποιητικό ευφυίας. Αν το μυαλό κάποιου φτάνει για να πάρει δίπλωμα οδήγησης, κατά πάσα πιθανότητα φτάνει και για πάρει ένα δίπλωμα σπουδών. Τα νοητικά απαιτούμενα είναι περίπου ισοδύναμα. Άπαξ και μπορεί να απομνημονεύσει το ΚΟΚ και τα σήματα, το μόνο που χρειάζεται για το «χαρτί» είναι να στρώσει τον κώλο του κάτω, να μουλαρώσει δεόντως και αμέτι μουχαμέτι, έστω και «νύχτα», θα το πάρει το στραβόχαρτο.

Όπως υποστηρίζει μία ομάδα ερευνητών που μελέτησε το θέμα σε μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, εντόπισε το ίδιο ακριβώς ποσοστό «χοντροκέφαλων» ανάμεσα στις καθαρίστριες, τους διοικητικούς υπαλλήλους, τους φοιτητές και τους καθηγητές (C.M. Cipolla). Προφανώς, αν η έρευνα στρεφόταν και προς τους ίδιους τους ερευνητές θα ανακάλυπταν και το δικό τους ποσοστό μπούφων.

Το έχουν γράψει ο Κανέτι και παλιότερα ο Λεμπόν: «Οι άνθρωποι που ανήκουν σε μάζες τείνουν προς τη διανοητική τους εξίσωση»

Οι πρώτοι που θα τρέξουν να ενταχθούν σε σωματεία, συλλόγους, οργανώσεις, κυκλώματα είναι οι βλάκες και οι ατάλαντοι. Οι έξυπνοι και ταλαντούχοι τα βγάζουν πέρα μόνοι τους,δεν θέλουν κεχαγιά στο κεφάλι τους. Και επειδή, όπως λένε οι Γάλλοι, «οι βλάκες κινούνται μαζί», πολύ γρήγορα ορδές βλακών πνίγουν ελπιδοφόρες συσπειρώσεις και κινήματα και η ανθρώπινη ανάγκη για συλλογικότητα νεκρώνεται.

Ο βλάκας δεν χωράει στην πραγματικότητα. Δεν μπορεί να δώσει ούτε να δεχτεί εξηγήσεις για το πεπερασμένο της ύπαρξης και συνήθως αγκιστρώνεται σε κάτι που υπερβαίνει την εγκόσμια τάξη. Σε κάποιο θεό , σε μια ανώτερη δύναμη ή στο σύμπαν που συνωμοτεί για χάρη του. Η ευπιστία του ηλίθιου είναι παροιμιώδης: γοητεύεται, αναπαράγει ή εφευρίσκει ο ίδιος θρησκευτικά θαύματα, οράματα, εξωγήινα όντα, μετεμψυχώσεις, μεταλλαγμένους, λείψανα αγίων, τσαγιέρες που περιστρέφονται στο Διάστημα, προϊστορικούς γίγαντες, νεράιδες, λυκάνθρωπους, ψυχές που βουρλίζονται γύρω μας.

Αν το καταφύγιο του ανθρώπου είναι η κοινωνία, του βλάκα είναι η ομάδα, η συσπείρωση με άλλους βλάκες…

Ο πιο πονηρός βλάκας είναι ο σοβαρός. Το υστερικά τυπικό και λιγόλογο ανθρωπάκι που οχυρώνεται καχύποπτο προς όλους πίσω από ένα προσωπείο σοβαρότητας…. ‘Ενας τέτοιος έφτασε να γίνει και πρωθυπουργός…

…Αλησμόνητη είναι η σκηνή του εν λόγω όταν μετά τους σεισμούς του 1999 πήγε με τις κάμερες να επισκεφθεί τους καταυλισμούς των σεισμοπλήκτων. Κοίταξε ξινά τα παιδάκια που πλατσούριζαν ξυπόλητα στις λάσπες ανάμεσα στα κοντέϊνερ και, κάνοντας προσπάθεια να φερθεί ανθρώπινα, τα ρώτησε: Πού είναι πιο καλά, εδώ ή στο σπίτι;”…

Το λειψό μυαλό “πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει;” Δεν μπορεί να δώσει ούτε να δεχτεί εξηγήσεις για το πεπερασμένο της ύπαρξης και συνήθως αγκιστρώνεται σε κάτι που υπερβαίνει την εγκόσμια τάξη, σε κάποιο Θεό, σε μια ανώτερη δύναμη ή στο σύμπαν που συνωμοτεί για χάρη του. Η ευπιστία του κουφιοκεφαλάκη είναι παροιμιώδης: Γοητεύεται, αναπαράγει και εφευρίσκει ο ίδιος θρησκευτικά θαύματα, οράματα, εξωγήινα όντα, μετεμψυχώσεις, μεταλλαγμένους, λείψανα αγίων, τσαγιέρες που περιστρέφονται στο Διάστημα, προϊστορικούς γίγαντες, νεράϊδες, λυκανθρώπους, ψυχές που βουρλίζονται γύρω μας. Και βέβαια είναι πρώτος πελάτης για κάθε είδους τσαρλατάνους και απατεώνες που ρίχνουν τα χαρτιά, βλέπουν το φλιτζάνι, διαβάζουν τα άστρα, κάνουν μαγιολίκια, λένε τη μοίρα (μέλλον), ρυθμίζουν τα φενγκ σούι, δίνουν θετική ενέργεια, διαβάζουν ευχές και μυστικά βιβλία, αλλά στην πργαματικότητα διαβάζουν τη φάτσα του ηλίθιου που έχουν απέναντί τους.

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Εγχειρίδιο Βλακείας» του Διονύση Χαριτόπουλου.
Πηγή: antikleidi.com

Τα τρία μεγάλα πλήγματα του ανθρώπινου ναρκισσισμού

 

Κάθε μωρό όταν γεννιέται, ξεκινά την ζωή του ως ένας παντοδύναμος νάρκισσος. Εάν πεινάσει εμφανίζεται ως δια μαγείας ένας μαστός γεμάτος τροφή, αν κρυώνει εμφανίζεται μια ζεστή κουβέρτα, αν νιώσει μοναξιά ή φόβο και πάλι ως δια μαγείας εμφανίζεται μια αγκαλιά με χάδια.

Το βρέφος θεωρεί στον πρωταρχικό του ναρκισσισμό πως η κάθε του επιθυμία ικανοποιείται αυτόματα, χωρίς να μπορεί να διαχωρίσει πως η ικανοποίηση αυτή έρχεται από ένα άλλο άτομο που αποτελεί ξεχωριστή οντότητα με άλλες ανάγκες και επιθυμίες. Αργότερα κατά την ψυχολογική απόσχιση από την μητέρα τροφοδότη θα μάθει να αναστέλλει τις επιθυμίες του ή να τις καθυστερεί υπό το πρίσμα της παιδαγωγικής που θα λάβει. Αυτή ωστόσο η ικανότητα να αναστέλλει ένα παιδί τις επιθυμίες του σηματοδοτεί και την ωρίμανσή του. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που οι Στωικοί φιλόσοφοι αναφέρουν πως η μεγαλύτερη πηγή δυστυχίας και άγχους στους ανθρώπους είναι η ανικανότητά τους να δεχθούν αλλαγή της πραγματικότητας.

Οι άνθρωποι λοιπόν εγκαταλείποντας αυτό τον πρώιμο ναρκισσισμό οδεύουν προς την ανεξαρτησία και την αυτοδυναμία τους, διαμορφώνουν το ίδιο τους το μέλλον με τις πράξεις τους. Ωστόσο, το αρχικό αίσθημα ενός ανθρώπου που συνειδητοποιεί πως καμιά του επιθυμία δεν θα ικανοποιηθεί αυτόματα και πως δεν υπάρχει κανένας υπερφυσικός προστάτης που θα αποτρέψει την πραγματοποίηση κάθε υπερφυσικού φόβου που φωλιάζει μέσα του, κάθε άλλο παρά αίσθημα ηρεμίας προσφέρει.

Ένας άνθρωπος που βιώνει την απόλυτη ελευθερία θα βιώσει και ένα αίσθημα απόλυτης μοναξιάς, αμφιβολίας και θλίψης. Είναι πλέον μόνος και θα πρέπει να παλέψει ανάμεσα στις επιθυμίες που ξεπηδούν από το ασυνείδητό του και στους φόβους που τις συνοδεύουν καθώς και να ικανοποιήσει τις κοινωνικές επιταγές που σαν υποχρεώσεις συνοδεύουν την ενήλικη ζωή. Σαν άλλος πρωτόπλαστος άνθρωπος, από την κατάσταση της απόλυτης ευτυχίας μα και εξάρτησης, που βρισκόταν στον κήπο της Εδέμ υπό την απόλυτη προστασία του πατέρα Θεού, ξαφνικά συνειδητοποιεί τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και το κακό (δοκιμάζει από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού), αποκτά συνείδηση και κατ’ επέκταση αναζητά την αυτονομία του, την ελευθερία του. Συνεπώς θα εκδιωχθεί από τον κήπο της Εδέμ, όχι τιμωρητικά, μα ως αναγκαία εκκίνηση της πραγματικής του ελευθερίας. Θα πρέπει να βιώσει την εγκατάλειψη και την μοναξιά ώστε να αυτονομηθεί πραγματικά.

Ο Καζαντζάκης έλεγε πως η πραγματική ελευθερία είναι να λυτρωθείς από όλους τους σωτήρες (γιατί θα είσαι ο ίδιος, σωτήρας του εαυτού σου). Έλεγε πως για να καταφέρει ένας άνθρωπος να απελευθερωθεί από τον φόβο της αυτονομίας και να διεκδικήσει τα ηνία της ύπαρξής του είναι να μην ελπίζει και να μην φοβάται.

Η ανθρωπότητα λοιπόν έχει δυο ισχυρές αόρατες αλυσίδες από τις οποίες πρέπει να απελευθερωθεί. Η πρώτη, του απόλυτου ναρκισσισμού λόγω του αισθήματος μεγαλείου και φιλαυτίας που την ακολουθεί και η δεύτερη του φόβου μπροστά στο βάρος της απόλυτης ελευθερία και αυτονομίας λόγω της μοναξιάς που την συνοδεύει. Η ωρίμανση, η ψυχική υγεία, ο θησαυρός αυτός, κρύβεται ακριβώς στην σπηλιά που ο άνθρωπος φοβάται να εισέλθει.

Ο Νικόλαος Κοπέρνικος, ο Κάρολος Δαρβίνος και ο Σίγκμουντ Φρόυντ έδωσαν τρία τεράστια πλήγματα στον πανανθρώπινο ναρκισσισμό. Οι θεωρίες τους, ισοπεδώνοντας τις αυταπάτες της ανθρωπότητας, αποτέλεσαν την βάση μιας νέας θεώρησης του κόσμου. Η μεταφυσική έδωσε τη σκυτάλη στην φυσική και οι παιδικοί φόβοι και αυταπάτες στην αυτοκυριαρχία.

Ο άνθρωπος πίστευε πως η κατοικία του, ο πλανήτης Γη (κατά συνέπεια και ο ίδιος), αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος και τα πάντα κινούνται γύρω από αυτήν. Με αυτή τη θεώρηση για την κεντρική θέση της Γης ο άνθρωπος, επιβεβαίωνε την τάση του να αισθάνεται τον εαυτό του ως κέντρο του σύμπαντος όπου οτιδήποτε κινείται το κάνει μονάχα σε σχέση με αυτόν (πρωταρχικός ναρκισσισμός). Την ναρκισσιστική αυτή αυταπάτη προσπάθησε να διαλύσει ο Νικόλαος Κοπέρνικος τον 16ο αιώνα αναφέροντας πως ο ήλιος αποτελεί το κέντρο του ηλιακού συστήματος και πως η Γη, όπως και οι άλλοι πλανήτες, περιφέρεται γύρω από αυτόν (πολύ πριν από αυτόν, οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι είχαν αμφισβητήσει επίσης την θεώρηση αυτή). Παρά τις έντονες ενστάσεις και απειλές κατά του Κοπέρνικου από την τότε Εκκλησία, η ανθρωπότητα δέχθηκε την λεγόμενη κοσμολογική προσβολή. Η Γη δεν αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος, κατ’ επέκταση ούτε και ο ίδιος.

Σύμφωνα με την Βίβλο, ο άνθρωπος διαφοροποιείται από τα ζώα καθώς διαθέτει αθάνατη ψυχή. Ο άνθρωπος επικαλέστηκε μια θεϊκή καταγωγή και είδε μια τελειότητα στην ύπαρξή του (κατ’ εικόνα και κατ’ ομοίωση ενός τέλειου όντος). Αυτή η αυτοδίδακτη καταγωγή του, του επέτρεψε να διαρρήξει τα δεσμά της ταπεινωτικής κοινής καταγωγής με τα ζώα και να αποκαλέσει τον εαυτό του αθάνατο. Αυτή η έπαρση δεν αποτελεί παιδικό κατάλοιπο, αλλά μάλλον κοινή πεποίθηση των ενηλίκων. Ο Κάρολος Δαρβίνος τον 18ο αιώνα με τις μελέτες του, κλόνισε ισχυρά αυτή την έπαρση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος δεν είναι τίποτε άλλο από ένα φθαρτό ζώο που προέρχεται από αρχαιότερες μορφές άλλων ζώων. Ο άνθρωπος αποτελεί ένα απλό κομμάτι του ζωικού βασιλείου με την διαφορά πως διαθέτει ανώτερες νοητικές λειτουργίες όπως ακριβώς ένας σκύλος διαθέτει ανώτερη όσφρηση ή ένας γορίλας μεγαλύτερη δύναμη. Αυτή ήταν η δεύτερη, η βιολογική προσβολή του ανθρώπινου ναρκισσισμού.

Ο άνθρωπος χάνοντας τον έλεγχο του χωροχρονικού του προσδιορισμού, της καταγωγής του δηλαδή, εναπόθεσε τις ελπίδες του στο γεγονός πως ακόμα και αν δεν προέρχεται από ένα θεϊκό απόγονο (Αδάμ και Εύα), ακόμα και αν ο πλανήτης του δεν αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος, ωστόσο εκείνος κρατά τα ηνία της τωρινής του ύπαρξης και έχει τον απόλυτο έλεγχο του εαυτού του τον οποίο ορίζει ελεύθερα μέσα στον κόσμο. Τότε όμως ήρθε η τρίτη προσβολή του ναρκισσισμού του, η ψυχολογική προσβολή από τον Σίγκμουντ Φρόυντ. Ο Φρόυντ υποστήριξε πως ενώ παριστάνουμε τους αρχιτέκτονες της ίδιας μας της ύπαρξης, στην πραγματικότητα είμαστε σκλάβοι πανίσχυρων ασυνείδητων δυνάμεων (ενστίκτων, επιθυμιών, φόβων) που κυβερνούν τον νου και την συμπεριφορά μας. Η συνείδησή μας που αποτελείται από τις σκέψεις και τα πιστεύω μας αποτελεί την κορυφή ενός παγόβουνου. Πίσω από αυτές κρύβονται παιδικές αναμνήσεις και αποθηκευμένη γνώση που με την σειρά τους χειραγωγούνται από εγωιστικές πολλές φορές επιθυμίες σεξουαλικές ή μη, ένστικτα, φόβους και ντροπιαστικά αισθήματα θυμού και επικράτησης. Πιθανά άλλο ένα αποδεικτικό στοιχείο της κοινής προέλευσης του με το ζωικό βασίλειο. Η μόνη διαφορά του ανθρώπου με του κοινούς του προγόνους είναι πως ο πολιτισμός που δημιούργησε τον διαμόρφωσε μα και τον καταπίεσε.


Ο Μπέρτραντ Ράσελ (βραβείο Νόμπελ 1950) στο βιβλίο του, Μετά τη Γνώση, αναφέρει: η ζωή μας είναι ένα σύντομο επεισόδιο στη ζωή ενός μικρού πλανήτη που περιστρέφεται μοναχικός και πεπερασμένος σε μια μικρή γωνιά του σύμπαντος. Η ανθρωπότητα ζει με τον φόβο του θανάτου αιώνες αδημονώντας σωτηρία. Η γνώση μπορεί να μας διδάξει να μην κοιτάμε πια γύρω μας για να βρούμε φανταστικά στηρίγματα, να μην αναζητούμε συμμάχους στον ουρανό, αλλά να αποβλέπουμε καλύτερα στις δικές μας προσπάθειες εδώ κάτω στη γη για να κάνουμε το κόσμο τούτο περισσότερο κατοικήσιμο.

***

Μανώλης Λιλίτσης

Επικουρικός Επιμελητής Αναισθησιολογίας στην εταιρεία Βενιζέλειο Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου

50.000 χρήστες των Facebook & Instagram στο στόχαστρο παρακολούθησης

Η μητρική εταιρεία του Facebook, η Meta, απέστειλε ειδοποιήσεις σε 50.000 χρήστες του Facebook και του Instagram, σύμφωνα με την οποία οι λογαριασμοί τους κατασκοπεύτηκαν από «προς ενοικίαση» εμπορικά συστήματα παρακολούθησης σε όλο τον κόσμο




Οι χρήστες στοχοποιήθηκαν από επτά οντότητες και βρίσκονται σε περισσότερες από 100 χώρες, σύμφωνα με την ενημέρωση που δημοσίευσε σήμερα η Meta.

Στους στόχους περιλαμβάνονται δημοσιογράφοι, αντιφρονούντες, επικριτές αυταρχικών καθεστώτων, οικογένειες αντιπολιτευμένων και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η παρακολούθηση αποκαλύφθηκε μετά από μια πολύμηνη έρευνα κατά την οποία η Meta εντόπισε τις ομάδες κατασκοπείας και τις απομάκρυνε από τις πλατφόρμες.

«Αυτές οι εταιρείες αποτελούν μέρος μιας εκτεταμένης βιομηχανίας που παρέχει παρεμβατικά εργαλεία λογισμικού και υπηρεσίες παρακολούθησης αδιακρίτως σε οποιονδήποτε πελάτη – ανεξάρτητα από το ποιον στοχεύουν ή τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ενδέχεται να επιτρέψουν», αναφέρει η Meta.

«Αυτή η βιομηχανία "εκδημοκρατίζει" αυτές τις απειλές, καθιστώντας τις διαθέσιμες σε κυβερνητικές και μη κυβερνητικές ομάδες που διαφορετικά δεν θα είχαν αυτές τις δυνατότητες».

Μια πιο λεπτομερής έκθεση που κυκλοφόρησε από τη Meta κατονόμασε έξι από τις επτά εταιρείες και χαρακτήρισε μια από τις οντότητες ως άγνωστη. 4 από τις 7 —Cobwebs Technologies, Cognyte, Black Cube και Bluehawk CI— έχουν έδρα στο Ισραήλ, με τις άλλες τρεις να βρίσκονται στην Κίνα, την Ινδία και τη Βόρεια Μακεδονία.