50.000 χρήστες των Facebook & Instagram στο στόχαστρο παρακολούθησης

Η μητρική εταιρεία του Facebook, η Meta, απέστειλε ειδοποιήσεις σε 50.000 χρήστες του Facebook και του Instagram, σύμφωνα με την οποία οι λογαριασμοί τους κατασκοπεύτηκαν από «προς ενοικίαση» εμπορικά συστήματα παρακολούθησης σε όλο τον κόσμο




Οι χρήστες στοχοποιήθηκαν από επτά οντότητες και βρίσκονται σε περισσότερες από 100 χώρες, σύμφωνα με την ενημέρωση που δημοσίευσε σήμερα η Meta.

Στους στόχους περιλαμβάνονται δημοσιογράφοι, αντιφρονούντες, επικριτές αυταρχικών καθεστώτων, οικογένειες αντιπολιτευμένων και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η παρακολούθηση αποκαλύφθηκε μετά από μια πολύμηνη έρευνα κατά την οποία η Meta εντόπισε τις ομάδες κατασκοπείας και τις απομάκρυνε από τις πλατφόρμες.

«Αυτές οι εταιρείες αποτελούν μέρος μιας εκτεταμένης βιομηχανίας που παρέχει παρεμβατικά εργαλεία λογισμικού και υπηρεσίες παρακολούθησης αδιακρίτως σε οποιονδήποτε πελάτη – ανεξάρτητα από το ποιον στοχεύουν ή τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ενδέχεται να επιτρέψουν», αναφέρει η Meta.

«Αυτή η βιομηχανία "εκδημοκρατίζει" αυτές τις απειλές, καθιστώντας τις διαθέσιμες σε κυβερνητικές και μη κυβερνητικές ομάδες που διαφορετικά δεν θα είχαν αυτές τις δυνατότητες».

Μια πιο λεπτομερής έκθεση που κυκλοφόρησε από τη Meta κατονόμασε έξι από τις επτά εταιρείες και χαρακτήρισε μια από τις οντότητες ως άγνωστη. 4 από τις 7 —Cobwebs Technologies, Cognyte, Black Cube και Bluehawk CI— έχουν έδρα στο Ισραήλ, με τις άλλες τρεις να βρίσκονται στην Κίνα, την Ινδία και τη Βόρεια Μακεδονία.

Ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδιος

Κοσμοϊστορικά γεγονότα συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας και εμείς δεν τα καταλαβαίνουμε. Κάθε μέρα που περνάει η ηλεκτρονική διακυβέρνηση έρχεται ένα βήμα πιο κοντά, και οι καθημερινές συνήθειες των ανθρώπων ανά τον κόσμο αλλάζουν οριστικά.

Συνήθειες όπως από πού παίρνεις τα τρόφιμα για το σπίτι, από πού ψωνίζεις τις βιταμίνες και τα σαπούνια σου, από πού παίρνεις παπούτσια για το παιδί σου και ακόμα και προφυλακτικά.

Επίσης αλλάζει δομικά ο τρόπος που εργαζόμαστε. Από κει που θεωρούμε δεδομένο ότι για να δουλέψεις ξυπνάς νωρίς, ντύνεσαι τα ρούχα της δουλειάς, παίρνεις το μετρό ή το λεωφορείο ή ακόμη και το αυτοκίνητό σου, φτάνεις στη δουλειά σου και ανοίγεις το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σου, πας στο χώρο συνεργασίας και συναντιέσαι με τους συνεργάτες σου, κανείς αυτό που αποτελεί τον κύριο κορμό της εργασίας σου, γυρνάς σπίτι και βλέπεις την οικογένεια σου και μετά ξεκουράζεσαι ως το επόμενο πρωί, αυτό αλλάζει ριζικά. Συναντήσεις επί συναντήσεων, χρόνος στον δρόμο προς και από τους πελάτες σου, βενζίνες, αεροπορικά ταξίδια για δουλειά, ρούχα εργασίας, καθημερινό βάψιμο (για τις γυναίκες κυρίως), αλλάζουν.

Μια νέα καθημερινότητα αυτο-αποκαλύπτεται βίαια σε δισεκατομμύρια ανθρώπους, καθημερινά.

Λιγότερες ανάγκες, δουλειά από το σπίτι, συναντήσεις με διαδικτυακές πλατφόρμες, μεγαλύτερη απόδοση στη δουλειά σε λιγότερο χρόνο, μειωμένα μεταφορικά κόστη, μικρότερες ανάγκες για Μέσα Μαζικών Μεταφορών, λιγότεροι καφέδες, λιγότερα κοστούμια και φορέματα, λιγότερη βενζίνη, ανάγκη για ταχύτερο Ίντερνετ, για ισχυρότερο υπολογιστή, για μεγαλύτερες υπολογιστικές δεξιότητες, για λιγότερους δημόσιους υπαλλήλους, για λιγότερα αμάξια, για περισσότερα πράγματα να συζητάς με τα παιδιά και τη σύντροφό σου, περισσότερος χρόνος να μάθεις κάτι καινούργιο. Ακόμα και να ψηφίσεις κυβέρνηση μπορείς από το σπίτι σου είτε ζεις στη χώρα σου είτε στο εξωτερικό. Ακόμη και να αλλάξεις δουλειά.

Ακόμη γίνονται γιγάντια άλματα στην ιατρική επιστήμη, και στη βιοτεχνολογία. Νέα εμβόλια καινούργιας τεχνολογίας δοκιμάζονται πρώτη φορά μαζικά σε ανθρώπους, που ως χτες είχαν δοκιμαστεί μόνο σε κτηνιατρικές εφαρμογές με γιγάντιες επενδύσεις στην ασφάλεια τους και με την αποτελεσματικότητα τους να εκτοξεύεται από το 50%-60% στο 90%. Αντί να παίρνουν ένα μέρος του ιού και να μαθαίνουν στο ανθρώπινο σώμα πώς να τον "μυρίσει" για να του επιτεθεί να τον σκοτώσει, νέες τεχνολογίες επιτρέπουν στη βιολόγο να φτιάξει μια "υπορουτίνα στόχευσης" με εντολές σαν ο ανθρώπινος οργανισμός να ήταν ένα πρόγραμμα, και να εξοντώσει την απειλή, και μετά από λόγους μήνες να σβήσει απλά τον εαυτό της από το RNA που έχει καταγραφεί.

Ανείπωτη εξέλιξη περιμένει την ανθρωπότητα μόλις μάθει και δοκιμάσει σε μεγάλη κλίμακα την πρωτόγνωρη εμπειρία της αυτοεξέλιξης του ίδιου του γονιδιώματος του ανθρώπου.

Ταυτόχρονα η εργασία θα αλλάξει επιτρέποντας σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων να δουλεύουν από τον δικό τους χώρο, παράγοντας μεγαλύτερες αξίες σε λιγότερο χρόνο.

Επίσης εκατοντάδες εκατομμύρια κόσμου θα βρεθούν χωρίς εμπορεύσιμες δεξιότητες και χωρίς επαρκείς θέσεις εργασίας για αυτό που κάνουν, με ηλικίες ή με γνωστικές δεξιότητες ανεπίδεκτες επανεκπαίδευσης, σε περιοχές χωρίς υποδομές και σε κράτη που βρίσκονται δεκαετίες πίσω στην τεχνολογία που καλπάζει στον ανεπτυγμένο κόσμο.


Και όλα αυτά πριν έρθουν τα ρομπότ για να αλλάξουν τη βιομηχανία και την έννοια του βιομηχανικού εργάτη, δεκαετίες πριν εμφανιστεί το Singularity στην τεχνητή νοημοσύνη μετά από την έλευση του οποίου είναι αδύνατον να φανταστούμε πώς θα μοιάζει το μέλλον.

Ο κόσμος αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς από την βίαια πραγματικότητα που επέβαλε ο κορονοϊός. Σε λίγες εβδομάδες βλέπουμε αλλαγές που ήθελαν χρόνια ή δεκαετίες για να έρθουν με την ομαλή εξέλιξη. Και αυτά συμβαίνουν πριν ακόμα μειωθεί η εργασία σε τρεις ή τέσσερεις μέρες τη βδομάδα και 6 ώρες την εργάσιμη ημέρα, πριν βρεθεί τρόπος να έχει καθένας ένα ελάχιστο εθνικό εγγυημένο εισόδημα ακόμα και αν δεν μπορεί να βρει δουλειά για μια δεκαετία. Πριν προλάβουμε να πεθάνουμε εμείς που είδαμε τηλέφωνο στο σπίτι μας με πενταψήφιο αριθμό και μονόχρωμη τηλεόραση στο σπίτι μας στο δημοτικό και συσκευή VHS βίντεο στο γυμνάσιο.

Δεν ξέρω αν μπορούμε να προβλέψουμε πώς ακριβώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην οικονομία μετά από δυο χρόνια, αν θα είμαστε καλύτερα σε προσωπικό επίπεδο ή χειρότερα, αν φταίει ο ιός ή ο ιός είναι απλά η δικαιολογία.

Σίγουρα νιώθω όμως πως θα είμαστε διαφορετικά, από το ατομικό επίπεδο ως το πλανητικό μέγεθος. Θα αναγκαστούμε να κάνουμε άλμα στα σκοτεινά.

Δεν ξέρω πού θα προσγειωθούμε, καλύτερα ή χειρότερα (πάντα ελπίζουμε στο καλύτερο), αλλά ήθελα να σας πω ότι όπου και να είναι αυτό, σίγουρα δεν θα είναι πίσω στον Δεκέμβριο του 2019.

Του Άγη Βερούτη

https://www.capital.gr/

Ο Μακρόν ζητά “σφράγισμα εξωτερικών συνόρων της ΕΕ” και αναθεώρηση της Σένγκεν, για την τρομοκρατία

Μεταρρυθμίσεις της συμφωνίας Σένγκεν ζήτησε ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη χώρα του αλλά και στη Βιέννη.

Όπως είπε, “πρέπει να μεταρρυθμίσουμε ριζικά τη ζώνη Σένγκεν, αναθεωρώντας την οργάνωση της, αυξάνοντας την κοινή μας προστασία με μια πραγματική αστυνομική δύναμη στα εξωτερικά της σύνορα, ενισχύοντας την ενσωμάτωση των κανόνων μας, καθώς και οικοδομώντας μια κοινή λειτουργία των Υπουργών Εσωτερικών και υπεύθυνων για την Ασφάλεια, ώστε η Ευρώπη να λειτουργήσει με πολύ πιο συλλογικό τρόπο στο ζήτημα αυτό. Τούτο είναι το δεύτερο στοιχείο της απάντησης αναφορικά με την εξέλιξη του κινδύνου που παρατηρούμε και εκείνο που θα μας επιτρέψει να είμαστε πολύ πιο αποτελεσματικοί στην προστασία των κοινών μας συνόρων”.

Επί της ουσίας ο Γάλλος πρόεδρος ζήτησε περισσότερους ελέγχους στα “εξωτερικά σύνορα” της Ευρώπης αλλά και διευρυμένο, κοινό χαρτοφυλάκιο στα υπουργεία Εσωτερικών και υπεύθυνων για την Ασφάλεια σε επίπεδο ΕΕ, ενώ ο ίδιος έχει προτείνει και κοινή φορολογική πολιτική για όλη την Ευρώπη.

Όπως τόνισε ο Γάλλος πρόεδρος, “αυτές οι αποφάσεις συνάδουν με τις πολιτικές που εφαρμόζουμε εδώ και τρία χρόνια αλλά και με την προσαρμογή στην εξέλιξη της απειλής. Οι επιθέσεις στη Γαλλία και στην Αυστρία πριν από λίγες μέρες στη Βιέννη, μας δείχνουν ότι ο κίνδυνος της τρομοκρατίας είναι παντού, ότι τα δίκτυα έχουν παγκοσμιοποιηθεί, ότι οι τρομοκράτες οργανώνονται σε παγκόσμιο επίπεδο αφενός μέσω του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αφετέρου στέλνοντας πράκτορες που διασχίζουν τα σύνορά μας”.

Επιπρόσθετα τόνισε πως η χώρα του διπλασιάζει τις αστυνομικές δυνάμεις στα σύνορα της χώρας, ενώ ανακοίνωσε πως θα λάβει ο ίδιος πρωτοβουλίες για αναθεώρηση της Συνθήκης, υπό τη δική του προεδρία.

“Επιβάλλεται η Ευρώπη να εντείνει την αντίδρασή της. Η Γαλλία το πραγματοποιεί για τα δικά της σύνορα, διπλασιάζοντας τις υπάρχουσες δυνάμεις. Είναι σειρά της Ευρώπης να το πράξει, θα πάρουμε την πρωτοβουλία στο Συμβούλιο του Δεκεμβρίου, με στόχο την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης υπό τη γαλλική προεδρία”, είπε για να συμπληρώσει:

“Επιθυμία μου είναι να αναδιοργανώσουμε τον χώρο Σένγκεν, με στόχο τη μεγαλύτερη συνοχή, την καλύτερη προστασία των κοινών συνόρων, και την καλύτερη ισορροπία μεταξύ της υπευθυνότητας του καθενός για την προστασία των κοινών συνόρων και της αλληλεγγύης ώστε να μην επιβαρύνονται μόνο οι χώρες πρώτης εισόδου”. Η “αλληλεγγύη” που επικαλείται προφανώς σημαίνει συνδρομή της Frontex σε μεγαλύτερο βαθμό στα σύνορα και της Ελλάδας.

Τέλος, δήλωσε για τη δευτερογενή μετανάστευση από κράτη-μέλη της ΕΕ προς άλλα, εντός της Ένωσης.

“Απαιτείται αποτελεσματικότερη λειτουργία προς αποφυγήν των παρενεργειών της δευτερογενούς μετανάστευσης, όπως συμβαίνει με τον μηχανισμό του Δουβλίνου. Η Γαλλία είναι μια από τις κύριες χώρες άφιξης μεταναστών από δευτερογενείς μετακινήσεις. Το ίδιο παρατηρείται εξάλλου και στις ροές που περνούν από την Ιταλία και την Ισπανία. Θέλω ακόμη να αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού δίνοντας στους Υπουργούς Εσωτερικών τη δυνατότητα να συνέρχονται με τρόπο αποτελεσματικότερο και τακτικότερο, λαμβάνοντας αποφάσεις για τους κοινούς κανόνες του χώρου Σένγκεν. Ξέρουμε να το κάνουμε για το νόμισμά μας. Πρέπει να το πράξουμε για την ασφάλειά μας”, κατέληξε ο Εμ. Μακρόν.

Σημειώνεται πως η ζώνη του Σένγκεν περιλαμβάνει 26 χώρες, 22 χώρες της ΕΕ και τέσσερις εκτός της ΕΕ: την Ισλανδία, τη Νορβηγία, την Ελβετία και το Λιχτενστάιν.

Στη ζώνη Σένγκεν περιλαμβάνονται όλες οι χώρες της ΕΕ εκτός από πέντε: η Ιρλανδία, η οποία διατηρεί τις εξαιρέσεις και διαχειρίζεται τη δική της κοινή ταξιδιωτική περιοχή με το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία, οι οποίες αναμένεται να ενταχθούν στη ζώνη Σένγκεν, στο μέλλον.

Ο χώρος Σένγκεν αποτελεί έναν από τους κύριους πυλώνες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Η κατάργηση των συνοριακών ελέγχων άρχισε το 1995, δίνοντας στους πολίτες της ΕΕ το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και άρα τη δυνατότητα διαμονής, σπουδών, εργασίας και συνταξιοδότησης οπουδήποτε στην ΕΕ.

Αφού εισέλθουν στο χώρο Σένγκεν, οι άνθρωποι μπορούν να ταξιδεύουν από τη μία χώρα στην άλλη χωρίς να υποβάλλονται σε συνοριακούς ελέγχους. Ωστόσο, οι εθνικές αρχές μπορούν να τους ελέγχουν (κοντά) στα εσωτερικά σύνορα εάν υπάρχουν πληροφορίες που δικαιολογούν προσωρινή επιτήρηση.

Η λειτουργία των κανόνων του Σένγκεν επηρεάστηκε από την αύξηση των μεταναστευτικών ροών προς την ΕΕ το 2015 και από την αυξανόμενη ανησυχία όσον αφορά την ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένων των τρομοκρατικών και σοβαρών διασυνοριακών εγκληματικών δραστηριοτήτων, με αποτέλεσμα την επανεισαγωγή των συνοριακών ελέγχων από πολλά κράτη μέλη.

Η Ελλάδα, παράθυρο στο Κόσμο, με μια Νέα Ματιά... Ένα μήνυμα εμπιστοσύνης στους Έλληνες από τον Άλαν Κοέν / 2012

Μερικές φορές χρειάζεται να αηδιάσουμε εντελώς με τον τρόπο που ζούμε, ώστε να αποκτήσουμε ένα ισχυρό κίνητρο για να βρούμε έναν καλύτερο τρόπο. 

"Ο πόνος σπρώχνει, ενώ το όραμα έλκει".




Ένα μήνυμα εμπιστοσύνης στους Έλληνες από τον Άλαν Κοέν

Το έθνος της Ελλάδας έχει γίνει το επίκεντρο της προσοχής του κόσμου ολόκληρου. Τα μάτια όλων είναι στραμμένα στην κυβέρνηση της Ελλάδας και σ' εσάς τους Έλληνες, για να δουν πώς θα διαχειριστείτε τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζετε. Για μία ακόμα φορά, η Ελλάδα βρίσκεται στο προσκήνιο του πεπρωμένου της ανθρωπότητας, χαρτογραφώντας το μονοπάτι που οδηγεί μπροστά. Οι πράξεις σας και η συμπεριφορά σας θα ανοίξουν το δρόμο που θα ακολουθήσουν άλλα έθνη και άλλοι λαοί.

Επειδή συγκαταλέγω τους Έλληνες ανάμεσα στους πιο αγαπημένους αδελφούς και αδελφές μου, θα ήθελα να σας προσφέρω κάποιες προοπτικές που ελπίζω ότι θα σας βοηθήσουν να κινηθείτε με χάρη μέσα από αυτή την κρίση και να βγείτε θριαμβευτές. Μετά από πολλά χρόνια δουλειάς με ανθρώπους και ομάδες που στέκονταν σε κρίσιμα σταυροδρόμια, έχω γίνει ένα είδος ειδικού στη διαχείριση κρίσεων, κυρίως στην πνευματική διάσταση της ζωής.

Για να ξεκινήσετε, επαναπροσδιορίστε την κατάσταση που βρίσκεται μπροστά σας ως θετική ευκαιρία. Όπως σας έχουν πει, η κινεζική λέξη για την "κρίση" προέρχεται από δύο άλλες λέξεις: "κίνδυνος" και "ευκαιρία". Και ναι, υπάρχει κίνδυνος, και ναι, υπάρχει ευκαιρία. Όσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος, τόσο σπουδαιότερη η ευκαιρία. Αντί να βλέπετε την οικονομική και πολιτική κατάσταση σαν τοίχο, θεωρήστε την ως πόρτα. Όταν ανακαλύψετε την πόρτα και τη διαβείτε, τότε θα περάσετε, στην άλλη πλευρά και θα ζήσετε μια πιο πλούσια ζωή.

Το 2012 και τα αμέσως επόμενα χρόνια είναι χρόνια τεράστιας μεταμόρφωσης / αλλαγής. Πολλά από τα παλιά συστήματα της οικονομίας, της θρησκείας, της εκπαίδευσης, των επιχειρήσεων, της πολιτικής και άλλων θεσμών, που κάποτε θεωρούνταν σταθερά, στερεά και αξιόπιστα, τώρα γκρεμίζονται. Διαλύονται επειδή έχουν γίνει δυσλειτουργικά. Δεν εξυπηρετούν το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν αρχικά και δεν βοηθούν τους ανθρώπους που τα χρειάζονται.

Δεν μιλώ μόνο για την Ελληνική οικονομία, αλλά και για την παγκόσμια, έτσι όπως έχει καταλήξει να είναι. Όταν οι άνθρωποι και οι θεσμοί είναι υγιείς και ευθυγραμμισμένοι με την ακεραιότητα, τότε αναπτύσσονται και ευημερούν. Όταν τα συστήματα δεν είναι ευθυγραμμισμένα με την υπηρεσία, η δύναμη της ζωής τα έχει εγκαταλείψει και πρέπει να καταρρεύσουν και να πεθάνουν, για το κοινό καλό.

Εάν δεν αναγνωρίσετε ότι υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος για να ζήσετε, θα φοβάστε και θα αντιστέκεστε στα συστήματα που πεθαίνουν. Θα γαντζώνεστε σε αυτά, συνεχίζοντας την προσπάθεια να τα διορθώσετε, και θα αγωνίζεστε να τα κρατήσετε ζωντανά.

...

Αλλά αν ένα σύστημα δεν βρίσκεται σε αρμονία με την καλοσύνη ή την αποτελεσματικότητα, ή αν έχει χρησιμοποιηθεί με καταχρηστικό τρόπο και έτσι δεν εξυπηρετεί πλέον το μεγαλύτερο καλό της πλειονότητας, τότε το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί είναι να καταρρεύσει.

Το κλειδί για να κυριαρχήσετε σε αυτή την κατάρρευση είναι να ανυψώσετε το όραμά σας έτσι ώστε να δείτε έναν καλύτερο τρόπο που μπορεί να αντικαταστήσει αυτό το σύστημα, και στη συνέχεια να επικεντρώσετε όλη σας την προσοχή στο θετικό σημείο όπου πρόκειται να πάτε και όχι στο αρνητικό σημείο από το οποίο προέρχεστε. Μερικές φορές χρειάζεται να αηδιάσουμε εντελώς με τον τρόπο που ζούμε, ώστε να αποκτήσουμε ένα ισχυρό κίνητρο για να βρούμε έναν καλύτερο τρόπο. "Ο πόνος σπρώχνει, ενώ το όραμα έλκει".

Αυτή τη στιγμή, απαιτούνται βαθιά πίστη και εμπιστοσύνη. Χρειάζεται να εμπιστευθείτε την ευρύτερη εικόνα της ζωής, το βαθύτερο επίπεδο της αλλαγής / μεταμόρφωσης, περισσότερο από το επιφανειακό επίπεδο του "φαίνεσθαι".

Όλοι οι μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι μας παροτρύνουν να μην ξεγελιόμαστε από τα φαινόμενα, που είναι πάντα παραπλανητικά. Πίσω από τα φαινόμενα, η πραγματικότητα του πνεύματος παραμένει ακλόνητη και σταθερή. Ακόμη και αν τα φαινόμενα δείχνουν έλλειψη, το σύμπαν έχει αφθονία. Η φύση κινείται πάντα προς τη μεγαλύτερη ευημερία.

Αν μπορέσετε, σε μια εποχή εξωτερικής αλλαγής, ακόμη και χάους, να παραμείνετε πιστοί στην εσώτερη γαλήνη και την εμπιστοσύνη, τότε θα αποκτήσετε βαθιά πνευματική γνώση. Είναι εύκολο να είμαστε χαλαροί και χαρούμενοι όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά. Αλλά όταν έρχονται δύσκολες εποχές, τότε είναι η στιγμή να αποδείξουμε τους νόμους του σύμπαντος και να επιτύχουμε αληθινή πνευματική εξέλιξη.
Ως άτομα και ως μέρος της συλλογικής συνείδησης του ελληνικού έθνους και ολόκληρου του κόσμου, έχετε "εγγραφεί" σε αυτή την εμπειρία. Έχουμε ένα "συμβόλαιο ψυχής", να αντιμετωπίσουμε και να κατακτήσουμε αυτά τα ζητήματα. Σας συγχαίρω για το θάρρος σας να εισέλθετε σε ένα χώρο σκοτεινό για να τον φωτίσετε. Το φως που λάμπει στο σκοτάδι είναι πολύ πιο ισχυρό από το φως που λάμπει ανάμεσα σε άλλα φώτα. Αυτός είναι ο ρόλος σας τούτη την κρίσιμη στιγμή: μείνετε σε επαφή με το εσώτερο φως σας, ανεξάρτητα με το τι λένε ή τι κάνουν οι άλλοι. Τότε γίνεστε κυριολεκτικά το φως του κόσμου.

...  Και πάλι η Ελλάδα βρίσκεται στο προσκήνιο της παγκόσμιας αλλαγής. Ακριβώς όπως οδηγήσατε κάποτε τον κόσμο στη δημοκρατία, τη γλώσσα, τον πολιτισμό, την αρχιτεκτονική, την τέχνη, τη σωματική ευεξία και τον εορτασμό της ζωής, τώρα καλείστε να γίνετε ο παγκόσμιος ηγέτης στην ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ / ΑΛΛΑΓΗ. Παίρνετε μια δύσκολη κατάσταση και τη χρησιμοποιείτε για να αναβαθμίσετε την οικονομία, την κυβέρνηση και το εμπόριο. Δείχνετε στον κόσμο ότι η πραγματική οικονομία φροντίζει όλους όσοι συμβάλλουν σε αυτήν. Λέτε στον κόσμο: "Νοιαζόμαστε για την ποιότητα της ζωής μας. Πιστεύουμε ότι υπάρχουν αρκετά για όλους. Εμείς δεν θα συμβιβαστούμε με μια διαλυμένη οικονομία. Αξίζουμε το καλύτερο και ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ τον τρόπο να το πετύχουμε".

Και άλλα έθνη θα ακολουθήσουν την Ελλάδα στο δρόμο από την κατάρρευση στη θεαματική πρόοδο, από το "αφήνω άλλους να αποφασίζουν για τη μοίρα μου" στην αυτοδιάθεση, από το φόβο στην αγάπη. Μην περνάτε ούτε μια στιγμή επικρίνοντας ή κατηγορώντας. Αντί γι' αυτό, εστιάστε όλη σας την προσοχή και την ενέργεια στην οικοδόμηση του κόσμου στον οποίο θέλετε να ζήσετε, έναν κόσμο πολύ πιο αληθινό και ικανοποιητικό από αυτόν που σας δόθηκε.

Οι προσευχές μου, καθώς και οι προσευχές πολλών εκατομμυρίων στην Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι μαζί σας. Είμαστε εσείς. Πιστεύουμε σε εσάς και αναγνωρίζουμε ότι έχετε τη σοφία και την καρδιά να γίνετε οι αλχημιστές της χιλιετίας, μετατρέποντας το μόλυβδο των κοινότοπων εμπειριών στο χρυσό της πνευματικής αφύπνισης. Ακόμη και όταν η κυβέρνησή σας προσπαθεί να βρει τρόπους για να διαχειριστεί το χρυσό του κόσμου, εσείς πρέπει να επιδιώξετε να βρείτε ένα νέο τρόπο να διαχειριστείτε το χρυσό του πνεύματός σας. Η τράπεζα του πνεύματος δεν μπορεί ποτέ να εξαντληθεί ή να χρεοκοπήσει. Ακριβώς εδώ που βρίσκεστε, ΕΙΣΤΕ πάρα πολύ πλούσιοι. ΤΩΡΑ είναι η ώρα να κάνετε ανάληψη από τον εσωτερικό σας τραπεζικό λογαριασμό και να κάνετε την Ελλάδα, για άλλη μια φορά, το πλουσιότερο έθνος στη Γη.

Η αγάπη, οι προσευχές και οι ευλογίες μου είναι μαζί σας.

Άλαν Κοέν__

Οριάνα Φαλάτσι : Οι Μουσουλμάνοι δε θέλουν να απορροφηθούν αλλά να μας απορροφήσουν

 

Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». 

Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:

Πρώτον: Η Αμερική είναι μια ήπειρος με έκταση 3 εκατομμύρια και 618.770 τετραγωνικά μίλια. Τεράστιες περιοχές αυτής της έκτασης είναι ακόμη και σήμερα ακατοίκητες ή τόσο αραιά κατοικημένες, ώστε σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να περπατάει κανείς για ολόκληρους μήνες χωρίς να συναντήσει ψυχή. Και σας πληροφορώ ότι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα αυτές οι περιοχές ήταν ακόμη πιο έρημες και σχεδόν εντελώς ακατοίκητες. Δεν υπήρχαν πόλεις, ούτε κωμοπόλεις, ούτε δρόμοι, ούτε καν οικισμοί. Το πολύ-πολύ να υπήρχαν κάποια φυλάκια ή κάποια καταλύματα για ξεκούραση και για αλλαγή αλόγων. 

Η πλειονότητα των κατοίκων ήταν, ουσιαστικά, συγκεντρωμένη στις ανατολικές Πολιτείες. Στις Μεσοδυτικές εκτάσεις, ζούσαν μονάχα λίγοι θαρραλέοι τυχοδιώκτες, καθώς και οι φυλές των ιθαγενών Ινδιάνων, που τους ονόμαζαν Ερυθρόδερμους. Πιο δυτικά, στη λεγόμενη Άγρια Δύση, υπήρχαν ακόμη λιγότεροι κάτοικοι: Το Κυνήγι του Χρυσού μόλις είχε αρχίσει. Λοιπόν: Η Ιταλία δεν αποτελεί ήπειρο. 

Είναι μια μικρή σχετικά χώρα, τριάντα δύο φορές μικρότερη από την Αμερική και υπερβολικά πυκνοκατοικημένη : ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 58 εκατομμύρια κατοίκους έναντι των 282 εκατομμυρίων της Αμερικής. Συνεπώς, αν τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες γιοι του Αλλάχ μεταναστεύουν στην Ιταλία κάθε χρόνο (όπως γίνεται στην πραγματικότητα), για μας είναι σαν να μετανάστευαν τρία ή τέσσερα εκατομμύρια Μεξικανοί στο Τέξας, στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια κάθε χρόνο.

Δεύτερον: Για έναν ολόκληρο αιώνα, δηλαδή από τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας μέχρι το 1875, η Αμερική ήταν χώρα ελεύθερης προσπέλασης. Τα σύνορα και οι ακτές της παρέμεναν αφύλακτα, οποιοσδήποτε ξένος μπορούσε να μπει ελεύθερα στη χώρα και οι μετανάστες ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι. Για να αναπτυχθεί και να ακμάσει το νεοσύστατο έθνος, έπρεπε να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εδάφη του και ο εν δυνάμει πλούτος του, και γι’ αυτό ακριβώς στις 20 Μαΐου του 1862, ο Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε την Homestead Act. Σύμφωνα με την Πράξη αυτή, θα δωρίζονταν 810 εκατομμύρια τ.μ. ομοσπονδιακής γης. 

Στην Οκλαχόμα, για παράδειγμα, στη Μοντάνα, στη Νεμπράσκα, στο Κολοράντο, στο Κάνσας, στη Βόρεια και Νότια Ντακότα κ.ά... Επιπλέον η «Πράξη» δεν ωφελούσε μονάχα τους Αμερικανούς. Με εξαίρεση τους Κινέζους, που γενικότερα τύχαιναν κακομεταχείρισης, καθώς και τους καταδιωκόμενους γηγενείς Ινδιάνους, οποιοσδήποτε (άντρας ή γυναίκα) μπορούσε να κάνει αίτηση και να λάβει ως δωρεά 480 τ.μ. γης. 

Οι προϋποθέσεις ήταν: ο αιτών να έχει συμπληρώσει το εικοστό πρώτο έτος, να εγκατασταθεί στον συγκεκριμένο τόπο για τουλάχιστον πέντε χρόνια, να μετατρέψει την άγρια γη σε φάρμα και κατοικία, να δημιουργήσει οικογένεια και, αν δεν ήταν Αμερικανός, να ζητήσει αμερικανική υπηκοότητα. 

Ακολουθώντας τα σλόγκαν «Το Αμερικανικό Όνειρο», «Αμερική, η Χώρα των Ευκαιριών», οι περισσότεροι από αυτούς που απέκτησαν έτσι γη, ήταν Ευρωπαίοι. Ο αριθμός των μεταναστών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ολόκληρες φυλές γηγενών (Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, Τσεγιέν, κ.α.) εκτοπίστηκαν βίαια και περιορίστηκαν με επαίσχυντο τρόπο σε καταυλισμούς. 

Λοιπόν, στην Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ ανάλογη «Πράξη» που να προσκαλεί τους ξένους να έρθουν και να εγκατασταθούν στη χώρα μας: «Ελάτε ξένοι, ελάτε! Αν έρθετε, θα σας δώσουμε ένα καλό κομμάτι γης στο Κιάντι, στη Βαλ Παντάνα ή στη Ριβιέρα. 

Για χάρη σας θα διώξουμε τους γηγενείς, δηλαδή τους Τοσκανούς, τους Λομβαρδούς και τους Λιγουριανούς, θα τους κλείσουμε σε καταυλισμούς». Όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη, έτσι και στην Ιταλία, όλοι αυτοί οι μετανάστες που μας ταλαιπωρούν, έχουν έρθει με δική τους πρωτοβουλία. Με τα αναθεματισμένα σκάφη τους, τα καταραμένα φουσκωτά σκάφη της αλβανικής μαφίας, αποφεύγοντας τις περιπόλους της ακτοφυλακής, που προσπαθούν να τους στείλουνε πίσω. 

Δεν είμαστε μια χώρα με ανοιχτά σύνορα, αγαπητέ κύριε Πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι. Εμείς, δεν έχουμε τεμάχια γης να χαρίσουμε στους ξένους. Δεν έχουμε έρημες περιοχές που πρέπει να κατοικηθούν. Ούτε φυλές Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, και Τσεγιέν για να εκτοπίσουμε.

Τρίτον: Ακόμη κι η Αμερική η Χώρα των Ευκαιριών έπαψε κάποια στιγμή να δείχνει στους ξένους την ίδια επιείκεια που έδειχνε μέχρι και την προεδρία του Λίνκολν. Το 1875, για παράδειγμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να μπουν κάποια όρια, με αποτέλεσμα η Βουλή των Αντιπροσώπων να υιοθετήσει νόμο που απαγόρευε την είσοδο στη Χώρα σε Πρώην κατάδικους και σε πόρνες. Το 1882, ένας δεύτερος νόμος απέκλειε από το δικαίωμα αυτό ψυχασθενείς και άτομα για τα οποία υπήρχαν υποψίες ότι θα βλάψουν τη δημόσια ζωή της χώρας. 

Το 1903, ψηφίστηκε ακόμη ένας νόμος που απαγόρευε την είσοδο στη χώρα σε επιληπτικούς, σε επαγγελματίες ζητιάνους, σε ασθενείς με μεταδοτικές αρρώστιες και σε αναρχικούς. (Ο τελευταίος ήταν ένας ανακριβής χαρακτηρισμός που αποδιδόταν τόσο σε παλαβούς που δολοφονούσαν προέδρους, όσο και σε ριζοσπαστικούς που προκαλούσαν γενική αναστάτωση και οργάνωναν απεργίες). Από εκεί και πέρα, η μεταναστευτική πολιτική έγινε πιο αυστηρή και οι παράνομοι μετανάστες απελαύνονταν αμέσως. Στη σημερινή Ιταλία και Ευρώπη όμως, οι μετανάστες έρχονται όποτε τους αρέσει και όποτε θέλουν. 

Τρομοκράτες, κλέφτες, βιαστές, πρώην κατάδικοι, πόρνες, ζητιάνοι, έμποροι ναρκωτικών, άτομα με μεταδοτικές ασθένειες. Δεν ελέγχεται το ιστορικό ούτε καν εκείνων που παίρνουν άδεια εργασίας. Από τη στιγμή που περνούν τα σύνορα, τους παρέχεται φιλοξενία, τροφή και ιατρική περίθαλψη, με επιβάρυνση των γηγενών. Εννοώ των Ιταλών φορολογουμένων. 

Λαμβάνουν ακόμη και ένα μικρό ποσό χρημάτων για τα τρέχοντα μικροέξοδά τους. Όσο για τους παράνομους μετανάστες, ακόμη κι αν απελαθούν επειδή έχουν διαπράξει κάποιο φριχτό έγκλημα, πάντοτε καταφέρνουν να επιστρέψουν. Αν απελαθούν ξανά, πάλι γυρίζουν πίσω. Φυσικά, για να διαπράξουν κι άλλα εγκλήματα. Και οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τίποτε. Ανάθεμά τους! 

Δε θα ξεχάσω ποτέ τις διαδηλώσεις που έκαναν πέρυσι οι παράνομοι, κατακλύζοντας τις πλατείες μας για να απαιτήσουν με αυθάδεια άδειες παραμονής. (Οι περισσότεροι ανέμιζαν τις σημαίες της χώρας τους, ή κόκκινες σημαίες). Αυτά τα παμπόνηρα, παραμορφωμένα πρόσωπα. Αυτές οι υψωμένες γροθιές, έτοιμες να μας χτυπήσουν, εμάς τους γηγενείς, να μας κλείσουν σε καταυλισμούς. Αυτές οι κραυγές, που έφερναν στο νου τις κραυγές των οπαδών του Χομεινί στο Ιράν, του Μπιν Λάντεν στην Ινδονησία, Μαλαισία, Πακιστάν, Ιράκ, Σενεγάλη, Σομαλία, Νιγηρία κ.ο.κ... 

Δε θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί εκτός από προσβεβλημένη, ένιωσα και εξαπατημένη από τους πολιτικούς που έλεγαν: «Θα θέλαμε να τους απελάσουμε, να τους στείλουμε πίσω στις πατρίδες τους. Αλλά, δε γνωρίζουμε πού κρύβονται». Πού κρύβονται;!; Ελεεινοί καραγκιόζηδες! Είχαν κατεβεί κατά χιλιάδες στις πλατείες, και δεν κρύβονταν διόλου. Για να τους απελάσετε, για να τους διώξετε, θα αρκούσε να τους περικυκλώσετε με λίγους ένοπλους αστυνομικούς oι στρατιώτες, να τους φορτώσετε σε φορτηγά, να τους οδηγήσετε σ’ ένα αεροδρόμιο ή ένα λιμάνι, και να τους στείλετε πίσω στις πατρίδες τους.

Όσο για τον τελευταίο λόγο που θα σας αναφέρω, αγαπητέ μου κύριε πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, είναι τόσο απλός, που ακόμη και ένα διανοητικά καθυστερημένο μωρό θα μπορούσε να τον καταλάβει. Η Αμερική είναι ένα νεοσύστατο έθνος, μια πολύ νέα χώρα. Αν αναλογιστείτε ότι η σύσταση του αμερικανικού έθνους έγινε στα τέλη του δεκάτου όγδοου αιώνα, θα συμπεράνετε εύκολα ότι σήμερα (έτος 2002) συμπληρώνει μόλις δυο αιώνες ζωής. Επίσης, είναι ένα έθνος μεταναστών. 

Από την εποχή του Mayflower, από την εποχή των δεκατριών αποικιών, δηλαδή από πάντα, όλοι οι κάτοικοι της Αμερικής ήταν μετανάστες. Παιδιά, εγγόνια, εγγύτεροι ή απώτεροι απόγονοι κάποιων μεταναστών. Ως έθνος μεταναστών, αποτελεί το πιο δυναμικό, το πιο πλούσιο μείγμα φυλών, θρησκειών και γλωσσών που υπήρξε ποτέ σε τούτο τον πλανήτη. Ως νεοσύστατο έθνος, έχει πολύ σύντομη ιστορία. Γι’ αυτό, η πολιτιστική της ταυτότητα δεν έχει ακόμη κατασταλάξει σε κάτι ενιαίο. Αντίθετα, η Ιταλία είναι ένα πολύ παλαιό έθνος. 

Με εξαίρεση την Ελλάδα, θα έλεγα πως είναι το παλαιότερο της Δύσης. Η καταγεγραμμένη ιστορία της ξεκινάει πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, όταν ιδρύθηκε η Ρώμη. Ή, καλύτερα, από την εποχή που οι Ετρούσκοι αποτελούσαν ήδη πολιτισμένη κοινωνία. Σ’ αυτές τις τρεις χιλιετίες, παρ’ όλη την εξάπλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, παρ’ όλες τις εισβολές που προκάλεσαν την Πτώση αυτού του εκπληκτικού επιτεύγματος, παρ’ όλες τις κατακτήσεις που μας είχαν διαμελίσει για πολλούς αιώνες, η Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ έθνος μεταναστών. Δηλαδή, ένα μείγμα από φυλές, θρησκείες και γλώσσες. Ούτε αλλοιώθηκε η ταυτότητά της από τις επιδράσεις των κατακτητών της. 

Κανένα από τα ξένα έθνη που μας είχαν κατακτήσει και διαμελίσει (και Γερμανοί και Σκανδιναβοί και Ισπανοί και Γάλλοι και Αυστριακοί) δεν κατάφεραν να μεταβάλουν την οντότητά μας. Αντίθετα, εκείνοι απορροφήθηκαν από εμάς, σαν το νερό από το σφουγγάρι. …. Συνεπώς, η δική μας πολιτιστική ταυτότητα είναι ενιαία. Και, παρ’ όλο που περιέχει κάποια στοιχεία, που έχει απορροφήσει το σφουγγάρι (σκεφτείτε τις πολλές διαλέκτους μας, τις συνήθειές μας, την κουζίνα μας), ποτέ δεν υιοθέτησε συνήθειες του Μουσουλμανικού κόσμου. 

Με κανέναν τρόπο δεν έχει επηρεαστεί από αυτόν. Επίσης, για δυο χιλιάδες χρόνια, η ενότητά μας ήταν βασισμένη σε μια θρησκεία που ονομάζεται Χριστιανισμός. Σε μια εκκλησία που ονομάζεται Καθολική Εκκλησία... Πάρτε εμένα σαν παράδειγμα. «Είμαι άθεη και αντικληρικών αντιλήψεων, δεν έχω τίποτε κοινό με την Καθολική Εκκλησία», δηλώνω πάντοτε. 

Κι αυτό είναι αλήθεια. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι και ψέμα. Γιατί, είτε μου αρέσει είτε όχι, έχω αρκετά κοινά με την Καθολική Εκκλησία. Πιστέψτε με, γαμώτο! Πώς θα μπορούσα να μην έχω; Γεννήθηκα σ’ έναν τοπίο γεμάτο τρούλους εκκλησιών, μοναστήρια, Χριστούς, Μαντόνες, Αγίους, σταυρούς και καμπάνες. 

Οι πρώτες μελωδίες που άκουσα όταν γεννήθηκα ήταν οι μελωδίες από τις καμπάνες. Τι καμπάνες του Καθεδρικού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, που τον Καιρό του Αντίσκηνου, ο μουεζίνης προσβλητικά κατέπνιγε με τα δικά του Αλλάχ-ακμπάρ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα με αυτή τη μουσική, με αυτό το τοπίο γύρω μου, με αυτή την Εκκλησία που την έχουν προσκυνήσει ακόμη και μεγάλα μυαλά, όπως ο Δάντης Αλιγκιέρι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι. 

Μέσα από αυτήν έχω μάθει τι είναι γλυπτική, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση και λογοτεχνία, καθώς και τι σημαίνει ο συνδυασμός της ομορφιάς με τη γνώση. Χάρη σ’ αυτήν άρχισα κάποτε ν’ αναρωτιέμαι τι είναι το Καλό και το Κακό, αν υπάρχει Θεός. Αν μας έπλασε Εκείνος, ή εμείς Εκείνον και αν η ψυχή είναι μια χημική ένωση που μπορεί να υποστεί επεξεργασία σε εργαστήρια ή είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Και, μα τον Θεό...

Βλέπετε; Πάλι χρησιμοποίησα τη λέξη «Θεός». Παρ’ όλες τις λαϊκές και αντικληρικές μου αντιλήψεις, παρ’ όλο τον αθεϊσμό μου, είμαι τόσο διαποτισμένη από τον Καθολικό πολιτισμό, ώστε αυτός να είναι αναπόσπαστο μέρος του γραπτού και προφορικού μου λόγου. Μα τον Θεό, για όνομα του Θεού, προς Θεού, δόξα τω Θεώ, Θεέ και Κύριε, Παναγία μου, έλα Παναγία μου, Χριστέ και Παναγιά μου, στην ευχή του Χριστού. Χριστέ μου... 

Τέτοιες εκφράσεις μου έρχονται τόσο αυθόρμητα, που δε συνειδητοποιώ ότι τις λέω ή ότι τις γράφω. Και να σας τα πω όλα; Παρ’ όλο που ποτέ δε συγχώρεσα την Καθολική Εκκλησία για τα αίσχη που μου επέβαλε, με πρωταρχικό εκείνο της γ…..ς Ιεράς Εξέτασης που τον δέκατο έβδομο αιώνα έκαψε ζωντανή την προγιαγιά μου Ιλντεμπράντα, την κακόμοιρη την Ιλντεμπράντα, παρ’ όλ’ αυτά, οι μελωδίες από τις καμπάνες συνεχίζουν να γλυκαίνουν την καρδιά μου. Μου αρέσουν.

Επίσης, μ’ αρέσουν όλες αυτές οι όμορφες αγιογραφίες με τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Είμαι μάλιστα συλλέκτρια παλαιών εικονισμάτων. Επίσης, μου αρέσουν τα αβαεία και τα μοναστήρια και τα περιβόλια τους. Μου δημιουργούν μια ακαταμάχητη αίσθηση γαλήνης και συχνά ζηλεύω αυτούς που μένουν σ’ αυτά. Και, εν τέλει, ας το παραδεχτούμε: οι καθεδρικοί ναοί μας είναι πιο όμορφοι από τα τζαμιά, τις συναγωγές, τους βουδιστικούς ναούς και τις άχρωμες εκκλησίες των Διαμαρτυρομένων. …. 

Όλ’ αυτά τα συμβολικά στολίδια που ανήκαν στη δική μου ζωή. Στον δικό μου πολιτισμό. Ξέρετε, στον κήπο του εξοχικού σπιτιού μου στην Τοσκάνη, υπάρχει ένα μικρό, παλιό ξωκλήσι. Δυστυχώς, είναι πάντοτε κλειστό. Από τότε που πέθανε η μητέρα μου, κανείς δεν το φροντίζει. Κάθε φορά που επιστρέφω στην πατρίδα, πηγαίνω και το ανοίγω. Ξεσκονίζω την Αγία Τράπεζα, προσέχω να μην έχουν κάνει φωλιές τα ποντίκια ή να μην έχουν φάει καμιά σελίδα από τη Σύνοψη. 

Και, παρά τον λαϊκισμό μου, τον αθεϊσμό μου, εκεί μέσα νιώθω άνετα. Παρά τις αντικληρικές απόψεις μου, εκεί μέσα νιώθω γαλήνη. (Και βάζω στοίχημα ότι οι περισσότεροι Ιταλοί θα εκμυστηρεύονταν το ίδιο πράγμα. Σε μένα το έχει εκμυστηρευτεί, Θεέ και Κύριε, ο ίδιος ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, ο άνθρωπος που εισήγαγε τον ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ μαρξιστών και καθολικών...).

Για όνομα του Θεού, για άλλη μια φορά, αυτό που θέλω να πω είναι ότι εμείς oι Ιταλοί δεν βρισκόμαστε στην ίδια θέση με τους Αμερικανούς. Δεν είμαστε ένα χωνευτήρι πολλών και διάφορων ειδών, δεν είμαστε ένα μωσαϊκό από ανομοιομορφίες, συγκολλημένες μονάχα με μια υπηκοότητα. Εννοώ ότι ακριβώς επειδή η πολιτιστική μας ταυτότητα είναι ήδη προσδιορισμένη από τη χιλιόχρονη ιστορία μας, δεν μπορούμε ν’ αντέξουμε ένα κύμα μεταναστών που δεν έχουν καμιά σχέση μ’ εμάς... 

Και που δε θέλουν να γίνουν σαν εμάς, να απορροφηθούν από εμάς. Αντίθετα, μάλιστα, θέλουν να μας απορροφήσουν εκείνοι. Θέλουν ν’ αλλάξουν τις αρχές μας, τις αξίες μας, την ταυτότητά μας, τον τρόπο ζωής μας. Και στο μεταξύ, μας αναστατώνουν με την οπισθοδρομική άγνοιά τους, με την οπισθοδρομική μισαλλοδοξία τους, με την οπισθοδρομική θρησκεία τους. Αυτό που εννοώ είναι ότι στον δικό μας πολιτισμό δεν υπάρχει χώρος για μουεζίνηδες και μιναρέδες, για ψευτο-εγκράτειες, για το ταπεινωτικό τσαντόρ, για την εξευτελιστική μπούργκα. 

Ακόμη κι αν υπήρχε χώρος γι’ αυτούς τους ανθρώπους, εγώ δεν θα τους τον παραχωρούσα. Γιατί θα ήταν σαν να έσβηνα την ταυτότητά μας, σαν να εκμηδένιζα τα επιτεύγματά μας. Θα ήταν σαν να έφτυνα κατάμουτρα την ελευθερία την οποία κερδίσαμε, τον πολιτισμό που έχουμε αναπτύξει, την ευημερία που έχουμε αποκτήσει. Θα ήταν σα να ξεπουλούσα τη χώρα μου, την πατρίδα μου. Κι η χώρα μου, η πατρίδα μου δεν είναι προς πώληση.

..................................................

Της Oriana Fallaci* (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003)

* Η Οριάνα Φαλάτσι (Oriana Fallaci: 1929 – 2006), η Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας, είναι γνωστή στην Ελλάδα για την σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη και για το πολυδιαβασμένο βιβλίο της «Γράμμα σε Ένα Παιδί που Δεν Γεννήθηκε Ποτέ». Το πιο επιτυχημένο όμως εμπορικά βιβλίο της, είναι το “The Rage and The Pride” («H Οργή και η Περηφάνεια», εκδόσεις Γκοβόστης 2003), που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το βιβλίο συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το «μίσος εναντίον των μουσουλμάνων». Το επόμενο και τελευταίο της βιβλίο ήταν το “The Force of Reason” (“La Forza della Ragione”) δηλ. «Η Δύναμη της Λογικής» που έγινε και αυτό best seller. Εκεί η Φαλάτσι γράφει πως τρομοκράτες έχουν σκοτώσει 6.000 ανθρώπους τα 20 τελευταία χρόνια στο όνομα του Κορανίου και πως η ισλαμική πίστη σπέρνει μίσος αντί αγάπης και σκλαβιά αντί ελευθερίας.

Snowden: Θεωρεί ότι η πανδημία είναι κόλπο για να θεσπιστούν μόνιμα μέτρα επιτήρησης;

Οι κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο χρησιμοποιούν μέτρα επιτήρησης υψηλής τεχνολογίας για την καταπολέμηση της επιδημίας του κορωνοϊού. Αλλά αξίζουν τον κόπο;

Ο Edward Snowden δεν το πιστεύει.

Ο πρώην τεχνικός της CIA, της οποίας οι διαρροές εξέθεσαν την κλίμακα των προγραμμάτων κατασκοπείας στις ΗΠΑ, προειδοποιεί ότι μόλις αυτή η τεχνολογία βγει από το κουτί, θα είναι δύσκολο να την επαναφέρουμε.

“Όταν φύγουν τα μέτρα έκτακτης ανάγκης, φαίνεται πως μερικά θα παραμείνουν”, ανέφερε ο Snowden σε συνέντευξή του στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Κοπεγχάγης.

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τείνει να διευρυνθεί. Στη συνέχεια, οι αρχές είδαν ότι απέκτησαν ακόμη περισσότερη εξουσία και άρχισε να τους αρέσει.

Οι υποστηρικτές των δρακόντειων μέτρων ισχυρίζονται ότι οι κανονικοί κανόνες δεν είναι επαρκείς κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας και ότι οι μακροπρόθεσμοι κίνδυνοι μπορούν να αντιμετωπιστούν μόλις συγκρατηθεί ο πυρήνας της πανδημίας. Αλλά μια σύντομη αναστολή των πολιτικών ελευθεριών μπορεί να επεκταθεί γρήγορα.

Οι υπηρεσίες ασφαλείας θα βρουν σύντομα νέες χρήσεις για την τεχνολογία. Και όταν περάσει η κρίση, οι κυβερνήσεις μπορούν να επιβάλουν νέους νόμους που θα καθιστούν τους κανόνες έκτακτης ανάγκης μόνιμους και θα τους εκμεταλλεύονται για να ελέγξουν τις διαφωνίες και την πολιτική αντιπαράθεση.

Επίσης οι φήμες που κυκλοφορούν ότι η Αμερική θέλει να εντοπίζει την τοποθεσία των πολιτών της για να παρακολουθεί την πανδημία – μέσω του κινητού – κάνει τις ανησυχίες εντονότερες..

Αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί μια ισχυρή μέθοδος εντοπισμού της εξάπλωσης του ιού και των κινήσεων των ανθρώπων που τον έχουν. Αλλά θα είναι επίσης ένα δελεαστικό εργαλείο για την παρακολούθηση τρομοκρατών – ή οποιωνδήποτε άλλων πιθανών εχθρών των κρατών.

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει γίνει ένας ιδιαίτερα δημοφιλής τρόπος παρακολούθησης των ανθρώπων κατά την διάρκεια της πανδημίας. Στην Κίνα, οι θερμικοί σαρωτές που είναι εγκατεστημένοι στους σιδηροδρομικούς σταθμούς εντοπίζουν τους ασθενείς με πυρετό, ενώ στη Ρωσία τα συστήματα αναγνώρισης προσώπου εντοπίζουν τους ανθρώπους που σπάζουν τους κανόνες της καραντίνας.

Η επιτυχία του AI είναι η αποτελεσματικότητά του – και σε διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Ωστόσο, η υπερβολική αποτελεσματικότητα μπορεί να αποτελέσει απειλή για την ελευθερία, γι ‘αυτό περιορίζουμε τις αστυνομικές δυνάμεις μέσω μέτρων όπως τα ένδικα μέσα και πιθανή αιτία σύλληψης.

Ο Snowden ανησυχεί ιδιαίτερα για τις υπηρεσίες ασφαλείας που προσθέτουν AI σε όλες τις άλλες τεχνολογίες παρακολούθησης που έχουν.

«Ξέρουν ήδη τι ψάχνετε στο διαδίκτυο», είπε. “Γνωρίζουν ήδη πού κινείται το τηλέφωνό σας. Τώρα γνωρίζουν τι είναι ο ρυθμός της καρδιάς σας, ποιος είναι ο παλμός σας. Τι θα συμβεί όταν θα αρχίσουν να ενώνουν όλα τα στοιχεία και να εφαρμόσουν τεχνητή νοημοσύνη σε αυτό;

Είναι δύσκολο να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ ασφάλειας και ιδιωτικότητας στις καλύτερες περιόδους, πόσο μάλλον σε μια παγκόσμια κρίση.

Ο Snowden δεν αμφισβητεί τη σοβαρότητα της πανδημίας. Αλλά πιστεύει ότι είναι ένα παροδικό πρόβλημα το οποίο τελικά θα επιλυθεί με τα κατάλληλα εμβόλια.

Ωστόσο, οι συνέπειες των μέτρων που εισάγουμε σήμερα θα είναι μόνιμες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η τεχνολογία που αναπτύσσουμε τώρα πρέπει να είναι ανάλογη με κάθε φάση της επιδημίας. Η διαφάνεια από τις κυβερνήσεις και η διαβούλευση με το κοινό θα διασφαλίσουν ότι αυτό είναι εντός του κράτους δικαίου και διατηρεί τα βασικά μας ανθρώπινα δικαιώματα.

Τα δρακόντεια μέτρα μπορεί να είναι ανεκτά εάν μας οδηγήσουν στην πανδημία. Αλλά πρέπει επίσης να σκεφτούμε τον κόσμο στον οποίο θέλουμε να ζήσουμε, όταν ο κορωνοϊός φύγει.

Πηγή: thenextweb.com